|
Opublikowane: 29.08.2011
Autor: Arkadiusz Dudkiewicz
Błąd lub omyłka pisarska w decyzji organu podatkowego – tryb rektyfikacji decyzji podatkowej
Autor omawia tryb rektyfikacji decyzji podatkowej w kontekście wystąpienia omyłki lub błędu, który urząd jest zobowiązany sprostować. Wyraża swą opinię co do prawidłowość wydania postanowienia o sprostowaniu omyłki w decyzji organu pierwszej instancji, gdy postanowienie wydaje tenże organ po przekazaniu akt sprawy razem z odwołaniem od decyzji organowi odwoławczemu.
Często zdarza się, że decyzje podatkowe zawierają błędy rachunkowe, inne oczywiste omyłki czy też wymagają wyjaśnienia wątpliwości. W tego typu sytuacjach zastosowanie znajduje art. 215 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 5, poz. 60 ze zmianami, dalej zwanej: „Ordynacją podatkową”). Zgodnie z tym przepisem:
„§ 1. Organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.
§ 2. Organ podatkowy, który wydał decyzję, na żądanie strony lub organu egzekucyjnego wyjaśnia w drodze postanowienia wątpliwości co do treści decyzji.
§ 3. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie”.
Pomijając spory zdarzające się w indywidualnych sprawach, dotyczące kwalifikacji błędu rachunkowego czy też omyłki jako tych, które podlegają sprostowaniu na podstawie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, stwierdzić należy, że uprawnienie organu podatkowego, który wydał decyzję do jej sprostowania w drodze postanowienia, jest zasadniczo nieograniczone w czasie. To nie budzi wątpliwości. Wątpliwości – i to o znaczeniu podstawowym – budzi prawidłowość wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, w której to postanowienie wydaje ten organ pierwszej instancji po przekazaniu akt sprawy razem z odwołaniem od decyzji organowi odwoławczemu.
W mojej ocenie, nie ma absolutnie żadnych podstaw do akceptacji tezy o proceduralnej poprawności tego typu postępowania organu podatkowego pierwszej instancji. W moim przekonaniu, jako że postępowanie podatkowe jest postępowaniem dewolutywnym, co oznacza, że z momentem przekazania akt sprawy organowi odwoławczemu tylko ten organ ma kompetencje do orzekania w sprawie nie tylko, gdy chodzi o meritum skarżonej decyzji.
Zaproponowane stanowisko potwierdzają liczne orzeczenia sądowe, wśród których znalazł się w szczególności wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 grudnia 2007 roku (VIII SA/Wa 537/07), w uzasadnieniu którego czytamy między innymi:
„Zawisłość sprawy w postępowaniu odwoławczym i związana z tym dewolucja kompetencji stanowią czasową przeszkodę dla skorzystania z trybu rektyfikacji zapadłej w niej wcześniej, lecz jeszcze nieostatecznej decyzji”.
Wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2009 roku (II FSK 968/05) to kolejny przykład orzeczenia potwierdzającego stanowisko autora niniejszego artykułu. Zgodnie z tezą powołanego wyroku:
Aby przeczytać cały artykuł musisz się zalogować lub zarejestrować
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>
poleć artykuł znajomemu  wersja do druku 
|
