Czy można uniknąć kary za nieuaktualnienie danych w urzędzie skarbowym?

To, że zmieniła Pani miejsce zameldowania, automatycznie o niczym nie świadczy, gdyż miejsce zamieszkania i zameldowania to dwa różne miejsca na gruncie prawa.

Jak słusznie zauważa Jarosław Wowra (Vademecum Doradcy Podatkowego 18/2009):

„Pojęcie miejsca zamieszkania zostało ustalone w art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) – dalej K.c. Jest nim miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Dla ustalenia miejsca zamieszkania istotne są zatem dwie przesłanki: 1) przebywanie w sensie fizycznym w danej miejscowości oraz 2) zamiar stałego pobytu.

Obydwa te elementy muszą występować łącznie.

Zamieszkanie nie jest zatem równoznaczne z zameldowaniem. Zamieszkanie jest kategorią prawa cywilnego, o której decydują wyłącznie przesłanki faktyczne (przebywanie oraz zamiar przebywania). Natomiast zameldowanie jest kategorią prawa administracyjnego. Przesądza o nim dokonanie określonych czynności.

W rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (j.t. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.) pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania (art. 6 ust. 1), natomiast pobytem czasowym (do lub ponad 2 miesiące) jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem (art. 7 ust. 1). Pojęcie terminu »zamiar« NSA wyjaśnił w wyroku z dnia 17 stycznia 2003 r. (II SA/Łd 664/99). Przyjął, że w przypadku opuszczenia miejsca pobytu zamiar należy pojmować nie tylko jako wolę wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Z kolei SN w wyroku z dnia 20 grudnia 2000 r. (III RN 31/00, OSN 2001, nr 14, poz. 456) potwierdził, że pobyt czasowy należy rozumieć tak, jak to określiła w art. 7 ust. 1 ww. ustawa.”