Kupiłem samochód w jednym z krajów UE. Otrzymałem wszystkie dokumenty, opłaciłem akcyzę, przetłumaczyłem dokumenty i złożyłem w urzędzie wniosek VAT-24. Przy odbiorze wezwał mnie do siebie kierownik i w stresujący sposób zaczął wypytywać mnie o szczegóły transakcji. Właściwie zmusił mnie do wycofania wniosku i stwierdzenia, że kupiłem pojazd od pośrednika. W domu przemyślałem sytuację i stwierdzam, że działałem pod wpływem emocji. Czy mogę wycofać się z oświadczenia i ponownie złożyć wniosek do urzędu skarbowego?
Zgodnie z art. 105 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług naczelnicy urzędów skarbowych dla celów związanych z rejestracją środków transportu są obowiązani do wydawania zaświadczeń potwierdzających m.in. brak obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu nabywanych z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju pojazdów, które mają być dopuszczone do ruchu na terytorium kraju – zaświadczenie wydaje się na wniosek zainteresowanego, który zawiera w szczególności:
- dane identyfikujące pojazd;
- datę pierwszego dopuszczenia pojazdu do użytku;
- przebieg pojazdu;
- cenę nabycia pojazdu przez wnioskodawcę;
- dane dotyczące podmiotu dokonującego dostawy pojazdu na rzecz wnioskodawcy.
Do wniosku załącza się umowę lub fakturę stwierdzającą nabycie pojazdu przez wnioskodawcę oraz inne dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że nie zachodzi w tym przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.
Jak słusznie wskazuje się w doktrynie, taka sytuacja dotyczy w szczególności „przypadku sprowadzenia używanego (innego niż nowy) środka transportu przez podmiot niebędący podatnikiem oraz sytuacji sprowadzenia pojazdu, którego dostawa została opodatkowania w państwie rozpoczęcia transportu na szczególnych zasadach (od marży). W takiej sytuacji nie ma miejsca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, gdyż podmiot sprowadzający nie rozpoznaje transakcji wewnątrzwspólnotowych, ani też wewnątrzwspólnotowe nabycie nowych środków transportu, gdyż sprowadzany środek transportu nie jest nowy” (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art.105 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w: ciż, VAT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. IV).
Skoro nie złożył Pan wniosku VAT-24, może Pan to zrobić, dostarczając wyżej wymienione informacje. Powstanie wtedy sytuacja, gdy złożone oświadczenie jest treści przeciwnej niż wniosek. Organ powinien wtedy z mocy prawa wyjaśnić sytuację; pomijając tok, w jakim może się to toczyć, dojdzie do momentu (prawdopodobnie), gdy będzie się Pan musiał wytłumaczyć ze złożonego pierwotnie niekorzystnego oświadczenia.
Co do zasady, zgodnie z art. 84 § 1 Kodeksu cywilnego „w razie błędu co do treści czynności prawnej można uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia woli. Jeżeli jednak oświadczenie woli było złożone innej osobie, uchylenie się od jego skutków prawnych dopuszczalne jest tylko wtedy, gdy błąd został wywołany przez tę osobę, chociażby bez jej winy, albo gdy wiedziała ona o błędzie lub mogła z łatwością błąd zauważyć; ograniczenie to nie dotyczy czynności prawnej nieodpłatnej”. Zgodnie z § 2 „można powoływać się tylko na błąd uzasadniający przypuszczenie, że gdyby składający oświadczenie woli nie działał pod wpływem błędu i oceniał sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści (błąd istotny)”. Artykuł 86 stanowi ponadto, że „jeżeli błąd wywołała druga strona podstępnie, uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu może nastąpić także wtedy, gdy błąd nie był istotny, jak również wtedy, gdy nie dotyczył treści czynności prawnej”.
Teoretycznie zatem, choć to teoria naciągana, mógłby Pan złożyć wraz z wnioskiem VAT-24 pismo na mocy art. 84 Kodeksu cywilnego, odwołujące złożone oświadczenie woli i wskazujące, iż składając oświadczenie, działał Pan pod wpływem błędu i gdyby oceniał Pan sprawę rozsądnie, nie złożyłby oświadczenia tej treści.
