Eksport drzewa z Ukrainy do Polski – formalności celne i podatkowe

Nawiązując do Pana listu i zawatych w nim pytań, przedstawiam wyniki przeprowadzonej analizy.

Przemieszczenie określonych towarów z kraju trzeciego (np. Ukrainy) na terytorium WE (np. do Polski) rodzi obowiązek nadania im odpowiedniego dla nich przeznaczenia celnego, z uwzględnieniem celu ich przemieszczenia. Analizowany stan faktyczny skłania do wniosku, iż w stosunku do przedmiotowych towarów powinno być zastosowane przeznaczenie celne o nazwie: „procedura dopuszczenia do swobodnego obrotu”.

Objęcie danego towaru procedurą dopuszczenia do swobodnego obrotu musi być poprzedzone dokonaniem odprawy celnej, czyli jego zgłoszenia do tej procedury. Powyższej czynności należy dokonać na specjalnym formularzu – tzw. SAD (Jednolity Dokument Administracyjny), który w tym przypadku, zasadniczo, będzie składał się z ośmiu kart.

W wymienionym dokumencie, w polu numer 37, należy wpisać kod określający procedurę, jakiej zostaną poddane towary. Cel przemieszczenia towarów wskazuje na jego przeznaczenie handlowe. Zatem moim zdaniem należy zastosować procedurę oznaczoną kodem 40 00. Powyższy kod procedury oznacza:

1. podpole A – 40, czyli dopuszczenie do swobodnego obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które nie podlegają zwolnieniu z VAT – przy zastosowaniu tej procedury przywóz towarów z kraju trzeciego łączy się z koniecznością zapłaty należności celnych przywozowych (cło, akcyza, VAT);
2. podpole B – 00, wskazuje na brak poprzedniej procedury.

Następstwem zgłoszenia towaru do powyższej procedury celnej jest przede wszystkim:

1. zgodnie z art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE numer L 1992.302.1 ze zmianami – dalej zwany „WKC”) nadanie towarowi niewspólnotowemu statusu celnego towaru wspólnotowego;
2. powstanie – w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego – długu celnego w przywozie (art. 201 WKC);
3. zwolnienie towaru do deklarowanej procedury – możliwość wykorzystania na terytorium WE wprowadzonego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem – na gruncie stanu faktycznego niniejszej opinii tutaj będzie to możliwość dysponowania towarem jak właściciel.