Został wprowadzony w 1998 r. na mocy ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz.U. z 1996 r., nr 149, poz. 703), może być ustanowiony w celu zabezpieczenia wierzytelności państwowych osób prawnych, krajowych i zagranicznych banków oraz krajowych podmiotów gospodarczych. Do ustanowienia zastawu rejestrowego potrzebna jest pisemna umowa między osobą uprawnioną do rozporządzania przedmiotem zastawu (zastawcą) a wierzycielem (zastawnikiem) oraz wpis do rejestru zastawu. Rzeczy obciążone zastawem rejestrowym, a także papiery wartościowe lub inne dokumenty dotyczące praw obciążonych takim zastawem mogą być pozostawione w posiadaniu zastawcy lub osoby trzeciej wskazanej w umowie o ustanowienie zastawu rejestrowego. Jeżeli zastawca był nie uprawniony do rozporządzania rzeczą, do ochrony zastawnika działającego w dobrej wierze stosuje się odpowiednie przepisy o ochronie nabywcy rzeczy ruchomej w dobrej wierze, a wpis zastawu rejestrowego rejestru zastawu jest równoważny z wydaniem rzeczy. Jeżeli zastawca może korzystać z przedmiotu zastawu, powinien dbać o zachowanie go w stanie nie gorszym niż wynikający z prawidłowego utrzymania, w wyznaczonym terminie obowiązany jest umożliwić mu zbadanie stanu przedmiotu zastawu. W razie ustanowienia zastawu na pojeżdzie mechanicznym należy to odnotować w jego dowodzie rejestracyjnym. W wypadku niezgodnego z umową zbycia przedmiotu zastawu rejestrowego zastawnik (bank) może żądać natychmiastowego zaspokojenia wierzytelności zabezpieczonych zastawem. Wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym korzysta z pierwszeństwa przed innymi wierzycielami, z wyjątkiem ściśle określonych tytułów (np. odszkodowanie za kalectwo, alimenty)
