Kategoria: Podatek VAT

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, a trafi ono do naszego prawnika specjalisty.

Odroczenie terminu płatności podatku i ponowne rozłożenie na raty

Autor: Monika Wycykał • Opublikowane: 2017-06-09

Posiadam zaległy podatek VAT w kwocie prawie 200 tys. zł. Firma zbankrutowała, złożyłam wniosek do urzędu skarbowego o rozłożenie na raty. Dostałam odpowiedź pozytywną, spłacam po 1 tys. zł, ale okres spłat mam tylko na 10 miesięcy. Zbliża się koniec, a nie jestem w stanie zapłacić ostatniej, tak ogromnej raty. Czy mogę znowu poprosić naczelnika o dalsze rozłożenie na raty moich zaległości?

Monika Wycykał

Złożenie wniosku do urzędu skarbowego o rozłożenie płatności zaległego podatku i uzyskanie pozytywnej decyzji administracyjnej jest dobrym rozwiązaniem w przypadku znacznych kwot zadłużenia i może przyczynić się do wywiązania przez podatnika z obowiązków w zakresie danin publicznych w sposób najbardziej efektywny. Zawarcie układu ratalnego jest jedną z ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, zawartych w art. 67a Ordynacja podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 r. (j.t. Dz. U. 2015 r., poz. 613, z późn. zm. – dalej „O.p.”):

„Art. 67a. § 1. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek;

3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

§ 2. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa”.

Organ podatkowy wyraża zgodę na rozłożenie spłaty zaległości podatkowej w formie decyzji administracyjnej, czyli sformalizowanego aktu, który rodzi określone skutki prawne przede wszystkim dla podatnika i bezpośrednio kształtuje jego sytuację prawną. Co bardzo ważne, układ ratalny musi być skonstruowany w taki sposób, aby stanowił realną ulgę dla podatnika, a nie fikcyjną: „Uwzględnienie wniosku podatnika o rozłożenie zapłaty podatku czy też zaległości podatkowej na raty oczywiście nie stwarza co do zasady obowiązku rozłożenia podatku (zaległości) na taką liczbę rat, jaką proponuje podatnik. W każdym razie jednak organ powinien przeprowadzić dokładną analizę stanu materialnego podatnika w celu rozłożenia zapłaty podatku (zaległości podatkowej) na taką liczbę rat, przy której zapłata byłaby możliwa w aktualnej sytuacji finansowej podatnika. Ustalenie rat w wysokości niemożliwej do zapłacenia sprawia, że uwzględnienie wniosku podatnika jest iluzoryczne, i narusza podstawowe zasady postępowania podatkowego, wyrażone w art. 121 i 191 ordynacji podatkowej, to jest zasadę zaufania do organów podatkowych i zasadę swobodnej oceny dowodów” (wyrok naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2000 r., sygn. III SA 1546/99).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Brak dokonywania płatności rat w wyznaczonych terminach powoduje, że zgodnie z art. 259 § 1 pkt 2 O.p. decyzja administracyjna wygasa w części dotyczącej płatności danej raty, która nie została uiszczona zgodnie z układem ratalnym. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik zalega z płatnością trzech kolejnych rat, decyzja wygasa w części dotyczącej wszystkich niespłaconych rat (art. 259 § 1a O.p.) – przepis ten został dodany nowelizacją Ordynacji podatkowej z dnia 10 września 2015 r. i obowiązuje od 1 stycznia 2016 r.

W związku z powyższym, gdy jest oczywiste, że spłata zaległości nie może nastąpić w ustalonej wysokości i w terminach wskazanych w układzie ratalnym, należy przedsięwziąć kroki, mające na celu zapobieżenie wygaśnięciu decyzji zgodnie z przytoczonymi przepisami oraz znalezienie sposobu na wywiązanie się z zobowiązań.

Pierwszym sposobem byłoby sporządzenie wniosku o odroczenie terminu płatności ostatniej raty — byłoby to drugim rodzajem ulgi przewidzianym w art. 67a O.p. Jak wskazuje się w piśmiennictwie prawniczym, nie ma przeszkód, aby ubiegać się o przesunięcie terminu płatności rat: „Terminy płatności rat, wynikające z decyzji organu podatkowego, mogą być odroczone, o ile oczywiście nie upłynęły. Podatnik jest uprawniony do ubiegania się o odroczenie terminu płatności jednej lub wszystkich rat. Niezapłacenie w terminie raty skutkuje tym, że decyzja w części dotyczącej niezapłaconej w terminie raty wygasa z mocy prawa (art. 259). Nie ma zatem możliwości wydania decyzji o odroczeniu terminu płatności raty po upływie terminu jej płatności, ponieważ decyzja, z której ten termin wynikał, wygasła z mocy prawa. Niczego tu nie zmienia złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności przed wygaśnięciem decyzji o rozłożeniu na raty. W momencie podejmowania decyzji o odroczeniu terminu płatności raty, termin ten już nie istnieje. Na podstawie art. 49 O.p. obowiązują na powrót pierwotne terminy płatności podatku. W takiej sytuacji możliwe jest jedynie odroczenie zapłaty zaległości podatkowej lub jej rozłożenie na raty” (L. Etel, Komentarz do art. 67a Ordynacji podatkowej, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz, red. J. Brolik [et al.], LEX 2013).

Należy jednak pamiętać, że odroczenie terminu płatności wymaga udowodnienia przez podatnika, że występują okoliczności przemawiające za kolejną ulgą w spłacie zaległości: „Na spółce, która wnioskowała o odroczenie spłaty ustalonych ostateczną decyzją rat zaległości podatkowych, ciąży obowiązek wykazania »interesu publicznego« lub »ważnego interesu strony« uzasadniających pozytywne rozpoznanie wniosku. Składając taki wniosek podatnik musi mieć bowiem świadomość, że żąda korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, a więc w jego interesie leży podanie do wiadomości organów wszystkich istotnych okoliczności sprawy i dopilnowanie ich utrwalenia w dokumentach. Jeżeli więc wnioskodawca powołuje się na przesłankę ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, musi wykazać, na czym one w jego konkretnym przypadku polegają” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2009 r., sygn. II FSK 153/08).

Znacznie lepszym rozwiązaniem wydaje się jednak „renegocjacja” zawartego układu ratalnego w tym kierunku, by wydłużyć okres jego obowiązywania i umożliwić Pani dalsze dokonywanie spłat. Zmianę decyzji administracyjnej o rozłożeniu zaległości podatkowej na raty umożliwia art. 253a O.p., który stanowi:

„Art. 253a. § 1. Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony.

§ 2. Przepisy art. 253 § 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

§ 3. Organ nie może wydać decyzji na niekorzyść strony”.

Decyzja o rozłożeniu zaległości na raty jest decyzją, na podstawie której nabyła Pani określone prawo, stąd istnieje szansa jej zmiany we wskazanym trybie i ustalenia innych warunków dokonywania spłaty zaległości podatkowych. Trzeba jednak pamiętać, że cytowany przepis nie nakłada na organ podatkowy obowiązku uwzględnienia wniosku podatnika o wydłużenie okresu obowiązywania układu ratalnego — jest to sfera objęta tak zwanym „uznaniem administracyjnym”, gdzie organ w zakresie przyznanej swobody analizuje całokształt okoliczności dotyczących sytuacji wnioskodawcy i w oparciu o wyniki tej analizy godzi się lub nie na zmianę poprzednio wydanej decyzji administracyjnej.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

Indywidualne Porady Prawne specjalistów

Wpisz tutaj swoje pytanie, a trafi ono do naszego prawnika specjalisty.

Podobne materiały

Zakup działki i jej sprzedaż przez podatnika VAT

W 2010 r., pozostając z małżonkiem we wspólnocie majątkowej, kupiliśmy od gminy na przetargu działkę budowlaną, transakcja była opodatkowana podatkiem VAT, kupiliśmy działkę do użytku prywatnego i nie odliczaliśmy podatku VAT, zapłaciliśmy kwotę brutto. Na działce nie prowadziliśmy żadnych robót budowlanych. Mamy zamiar w 2016 r. odsprzedać działkę córce, która wtedy powróci z zagranicy, nie będzie to darowizna, gdyż córka nam zapłaci. Ja jestem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej płatnikiem VAT. Czy od sprzedaży będziemy musieli odprowadzić podatek VAT? Czy powstanie obowiązek podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym? Czy podstawą wyceny może być kwota, jaką zapłaciliśmy gminie, ewentualnie powiększona o inflację? Córka niedawno zbyła nieruchomość, przeznaczając uzyskaną kwotę na cele mieszkaniowe. Czy zakup przez nią działki budowlanej od nas będzie uznane za realizację celów mieszkaniowych?

Akt notarialny działki tylko na jednego wspólnika firmy

Zakupiliśmy działkę budowlaną na firmę, żeby wybudować na niej siedzibę. Sprzedawca wystawił fakturę na firmę, ale akt notarialny jest tylko na jednego z dwóch wspólników. Urząd skarbowy nie chce zwrócić VAT-u bo twierdzi, że akt musi być na firmę. Czy jest to zgodne z prawem? Firma jest spółką jawną, a dwóch wspólników ma po 50% udziałów.

Ograniczenie kosztów przy sprzedaży samochodów firmowych

Mam w działalności gospodarczej dwa samochody: zakupiony w 2010 roku, po leasingu finansowym, w pełni zamortyzowany, pełne odliczenie VAT-u,  zakupiony z leasingu w 2014 roku, w trakcie amortyzacji, około 3 tys. odpisanego VAT-u z ostatniej faktury. Chciałbym sprzedać obydwa. Chciałbym ograniczyć koszty przy sprzedaży tych samochodów firmowych. Czy wycofać je na użytek własny, podarować i sprzedać?

Zamówienia od kontrahenta spoza Unii

Otrzymuję zamówienia od kontrahenta zagranicznego spoza Unii (płatne w euro). Wykonanie tego zamówienia zlecam firmie polskiej,
z którą zawieram umowy z rozbiciem na fakturowanie w kilku częściach w euro. Firma wystawia mi faktury, częściowe VAT w euro. Czy mogę należność główną za wystawione faktury zapłacić w euro, natomiast wyliczony VAT w złotówkach, po przeliczeniu po kursie NBP, tj. na dzień wcześniejszym od daty wystawienia faktury?

Rezygnacja z podatku VAT a korekty

Zrezygnowałem z podatku VAT od 1.01.2017, składając VAT-R. Czy należy dokonać korekty VAT naliczonego z faktur rat leasingowych i opłaty wstępnej od samochodu osobowego (leasing operacyjny zawarty w 8.05.2016 i odliczono 50% VAT-u jako samochód wykorzystywany prywatnie i w działalności). Czy dokonując korekty VAT od środków trwałych i wyposażenia (po rezygnacji z VAT), mogę kwotę VAT z korekt wrzucić w koszty działalności i jak ewentualnie zaksięgować? Czy do korekty przy rezygnacji z VAT-u trzeba doliczyć odsetki? Prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą i prowadzę książkę przychodów i rozchodów.


Szukamy prawników » wizytówka Zadaj pytanie »
0.02308201789856 sek.