Z punktu widzenia polskich przepisów, czynności, jakie zamierza Pan dokonywać we współpracy z polskim kontrahentem, w ramach prowadzonej przez siebie i przez tego kontrahenta działalności gospodarczej, zostały zakwalifikowane jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, w świetle art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz art. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).
Z Pańskiej strony dokonana będzie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 5 i art. 13 ustawy). Obie czynności są opodatkowane podatkiem od towarów i usług (VAT).
PojÄ™cia „importu” i „eksportu” dotyczÄ… transakcji z krajami trzecimi, niebÄ™dÄ…cymi paÅ„stwami czÅ‚onkowskimi Unii Europejskiej (art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy).
Z punktu widzenia polskiego podatku dochodowego posiada Pan status brytyjskiego rezydenta podatkowego, w Polsce jest Pan niezrezydentem. Za nierezydenta uważa siÄ™ osobÄ™ fizycznÄ…, jeżeli nie ma na terytorium RP miejsca zamieszkania, czyli nie posiada w tym kraju swojego centrum interesów osobistych lub gospodarczych (oÅ›rodka interesów życiowych) i przebywa na terenie RP mniej niż 183 dni w roku kalendarzowym. Osoby takie podlegajÄ… w RP ograniczonemu obowiÄ…zkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego i zobowiÄ…zane sÄ… zapÅ‚acić w Polsce podatek tylko od dochodów osiÄ…gniÄ™tych w RP (art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.).
Potwierdzeniem statusu nierezydenta jest w Polsce certyfikat rezydencji, czyli zaświadczenie o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych, wystawiany przez właściwy organ administracji podatkowej państwa zamieszkania podatnika (art. 5a pkt 21 ustawy o PDOF). W świetle powyższych przepisów, podatku dochodowego w Polsce nie będzie Pan rozliczał.
Z punktu widzenia prawa brytyjskiego musi Pan spełnić konieczne warunki rejestracji na terytorium tego kraju działalności gospodarczej, należycie wywiązywać się z obowiązków podatkowych i innych, jakie wiążą się z prowadzeniem tam działalności. Z mojej wiedzy wynika, że formalności są zdecydowanie mniejsze niż w przypadku otwarcia i prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. W tym zakresie, jeśli ma Pan jakieś wątpliwości, proszę o zasięgnięcie opinii specjalisty od prawa brytyjskiego.
W Wielkiej Brytanii będzie Pan z tytułu wykonywanej sprzedaży podatnikiem podatku od wartości dodanej, będącego odpowiednikiem polskiego podatku od towarów i usług (VAT). Pod pojęciem sprzedaży mieści się także dokonywana przez Pana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów do Polski (art. 2 pkt 22 ustawy VAT).
Wspólnotową regulację podatku od wartości dodanej, którą respektują kraje członkowskie w swoich ustawodawstwach i z którą muszą harmonizować swoje wewnętrzne przepisy, stanowi Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 z dnia 11 grudnia 2006 r.). W ten sposób krajowa regulacja polska nie odbiega znacząco od przepisów brytyjskich, jeśli chodzi o rozliczanie transakcji wewnątrzwspólnotowych.
Aby dokonywać transakcji wewnątrzwspólnotowych (dostawy jak i nabycia), przede wszystkim zarówno Pan w Wielkiej Brytanii, jak i kontrahent w Polsce będziecie zobowiązani zarejestrować się we właściwym urzędzie jako podatnicy VAT-UE. W Polsce rejestracji dokonuje właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności naczelnik urzędu skarbowego.
By uniknąć podwójnego opodatkowania transakcji np. w Polsce i w innym kraju Unii, z którego pochodzi druga strona kontraktu, należy przed dokonaniem pierwszej transakcji wewnątrzwspólnotowej złożyć wniosek rejestracyjny (lub wniosek aktualizacyjny jeżeli Pański kontrahent już prowadzi działalność i jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT).
W tym celu należy złożyć zgłoszenie VAT-R wraz z dołączonym do niego drukiem VAT-R/UE. Potwierdzenie uzyskania statusu podatnika VAT-UE naczelnik urzędu skarbowego wydaje na formularzu VAT-5UE.
Od tego czasu przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowych transakcji przedsiębiorcy polscy obowiązani są podawać na fakturach numer VAT poprzedzony kodem PL. I odpowiednio, przedsiębiorca z drugiego kraju członkowskiego obowiązany jest podawać na fakturze swój numer jako podatnika VAT-UE, poprzedzony kodem kraju.
Jeżeli podatnik VAT-UE zaprzestanie dokonywać transakcji wewnątrzwspólnotowych, również obowiązany jest ten fakt zgłosić na piśmie do właściwego organu, w terminie piętnastu dni, licząc od dnia zaprzestania przeprowadzania transakcji wewnątrzwspólnotowych.
Na temat PaÅ„skiej rejestracji jako podatnika VAT-UE dla potrzeb transakcji wewnÄ…trzwspólnotowych w Wielkiej Brytanii wszelkie informacji może Pan uzyskać w nastÄ™pujÄ…cej instytucji: Aberdeen Non–established Taxable Persons Unit (NETPU) Custom Mouse, 28 Guild Street, Aberdeen AB9 2DY, United Kingdom. Tel: + 44 1224 844651/ 844655/ 844664, Fax: + 44 1224 844611, Centrum Informacji Telefonicznej Tel: + 44 208 929 0152, e-mail: netpu@hmce.gsi.gov.uk, strona internetowa: www.hmce.gov.uk.
Z kolei polskie Ministerstwo Finansów udziela na pisemny wniosek informacji na temat tego, czy dany kontrahent z Polski uzyskaÅ‚ potwierdzenie zarejestrowania jako podatnik VAT-UE, w ten sposób może Pan sprawdzić, czy dokonuje Pan transakcji z podmiotem zarejestrowanym. Adres instytucji: Ministerstwo Finansów, Departament Wymiany Informacji o VAT, ul. PoznaÅ„ska 46, 62–510 Konin.
Podaję Panu również link do przygotowanego przez Komisję Europejską informatora o transakcjach VAT pomiędzy krajami członkowskimi Unii Europejskiej. Materiał ten obejmuje m.in. wiadomości dotyczące kontaktu, pod którym można uzyskać informacje na temat systemu podatkowego VAT, progów podatkowych dla sprzedaży na odległość (gdy jedną ze stron jest nieprzedsiębiorca, w Polsce ten próg wynosi 160 000 zł), wystawiania i przechowywania faktur, terminów składania deklaracji VAT i informacji podsumowujących w zakresie handlu wewnątrzwspólnotowego, elektronicznego wystawiania faktur i wypełniania deklaracji.
Dokument ten dostępny jest na stronie internetowej Komisji Europejskiej w jedenastu wersjach językowych:
