Opublikowane: 31.08.2010

Autor: Aleksander Słysz

Praca zdalna u zagranicznego pracodawcy

Praca zdalna u zagranicznego pracodawcy a podatek dochodowy – teoria i praktyka.

Coraz więcej osób podejmuje pracę zdalną, zamiast emigrować do krajów „starej Unii Europejskiej”, pozostając w kraju, świadczą pracę na rzecz zagranicznych pracodawców. W praktyce często osoby tak świadczące pracę mają problem, jak właściwie opodatkować osiągane wynagrodzenie, gdzie płacić składki na ubezpieczenie?

Problem ten regulują dwa akty prawne:

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze. zm.);
2. Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).

Zasadą jest, iż osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) – za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Ustawodawca zatem wymaga spełnienia tylko jednego z powyższych warunków, by w Polsce podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, tzn. nie spełniają ani jednego z powyżej wymienionych warunków, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy), a za takie dochody (przychody) uznaje się w szczególności dochody (przychody) z:

1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości
   
   – powyższe zasady stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Umowy między poszczególnymi krajami są do siebie bardzo zbliżone i większość z nich stanowi, iż pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest w drugim Państwie. Jeżeli praca jest wykonywana w drugim Państwie, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w drugim Państwie.

Umowy te na ogół wskazują również, iż zwrot „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania – zatem jest to odesłanie do prawa wewnętrznego, w naszym przypadku do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem zgodnie z powyższym, gdy uznać, że praca zdalna (telepraca) wykonywana jest w Polsce, z wynagrodzeń, od których nie pobrano podatku w Państwie, w którym siedzibę ma pracodawca, osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce ma obowiązek rozliczyć się w Polsce.

To, czy podatek pracodawca pobrał, czy nie, wynika z powyższych zasad i udokumentowane jest w rozliczeniu, które pracownik dostaje od pracodawcy. Przykładowo na payslipach otrzymywanych od pracodawców z Wielkiej Brytanii, gdy podatku nie pobrano, widnieje TAX CODE – NT. Wszystkie tego typu wynagrodzenia należy opodatkować w Polsce.

Jak to zrobić w praktyce? Tu sprawa jest troszeczkę bardziej skomplikowana, gdyż dochód w ten sposób osiągnięty jest dochodem osiągniętym bez pośrednictwa płatnika, a podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy do właściwego urzędu skarbowego.

Artykuł 44 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż podatnicy uzyskujący dochody bez pośrednictwa płatników są obowiązani w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali – obecnie jest to stawka 18%.

Lubię To!

Oceń przydatność tekstu: Ocena przydatności tekstu: Oceń zrozumienie tekstu: Ocena zrozumienia tekstu:

poleć artykuł znajomemu     wersja do druku