|
Opublikowane: 07.10.2009
Autor: Aleksander Słysz
Sprzedaż części przedsiębiorstwa w postępowaniu egzekucyjnym lub upadłościowym
Autor przedstawia kwalifikację sprzedaży części przedsiębiorstwa w postępowaniu egzekucyjnym lub upadłościowym w świetle ustawy o podatku VAT i PCC.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku [Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm. – art. 6 pkt 1 zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1320) zmieniającej ww. ustawę z dniem 1 grudnia 2008 r.] przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia „przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”; art. 2 pkt 27e ww. ustawy [dodany został przez art. 1 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1320) zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z dniem 1 grudnia 2008 r.] wskazuje, iż przez zorganizowaną części przedsiębiorstwa należy rozumieć „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Zatem zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług.
Oczywiście pojęcie „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” ciągle budzi w praktyce pewne kontrowersje, szczególnie gdy przedsiębiorcy dokonują poważnych „wyłączeń z majątku przedsiębiorstwa; Adam Bartosiewicz [Vademecum Doradcy Podatkowego – 34/2009 ] wskazuje, iż: „Najbardziej istotne znaczenie w powyższej definicji ma końcowy jej fragment. W celu ustalenia zatem, czy mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, zbadać należy, czy nabyty zespół składników majątkowych stanowić mógłby samodzielnie działające przedsiębiorstwo. Jeśli po zbyciu takiego »zespołu majątkowego« stanowi on samodzielne przedsiębiorstwo u nabywcy, to wówczas niewątpliwie mieliśmy do czynienia ze zbyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa”.
Ta korzystna zmiana treści art. 6 pkt 1 wynika z implementacji art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L. 347 z dnia 11 grudnia 2006 r.). Implementowany artykuł 19 ww. Dyrektywy wskazuje, że: „W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego”.
Aby przeczytać cały artykuł musisz się zalogować lub zarejestrować
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>
poleć artykuł znajomemu wersja do druku 

|
Aleksander Słysz – magister prawa, absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 2004 roku zajmuje się szeroko rozumianą problematyką podatkową, w tym: postępowaniami podatkowymi, kontrolą podatkową, podatkami pośrednimi i bezpośrednimi... więcej informacji »
|
|