|
Opublikowane: 05.05.2004
Autor: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie
1. Dla uznania za usprawiedliwioną podstawy kasacyjnej z...
Sygnatura: FSK 6/04
1. Dla uznania za usprawiedliwioną podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 P.p.s.a. nie wystarcza samo wykazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia.
2. Uzasadnienie wyroku wyjaśnia przyczyny, dla jakich orzeczenie zostało wydane, sporządzane jest już po rozstrzygnięciu sprawy (ex post) i, co oczywiste, sporządzenie go nawet z naruszeniem wymagań ustawowych, nie może wpływać istotnie na sposób rozstrzygnięcia.
Wybrane Opinie Klientów
Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Pozdrawiam i do miłego, Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek
Cóż ja mogę napisać. Jedynie chwalić w niebiosa, wszystkich Prawników którzy na łamach tego portalu, pomagają, za dość niską cenę, zwykłym „Kowalskim” w ich problemach Zwłaszcza wielkie dzięki dla Pani Elizy - PROFESJONALISTKA W PEŁENEJ KRASIE!!!
Stały klient Tomasz.
Tak profesjonalnego portalu prawniczego nie spotkałam, mimo szuflowania w necie! Nie musicie się obawiać o dużą konkurencję bo wiarygodność Wasza pozwala w razie potrzeby tylko TUTAJ kliknąć! Sposób informowania klienta poprzez maile, to przykład jak serio podchodzicie do załatwienia sprawy, zaangażowanie się paru prawników do jednej kwestii problemu to również zasługuje na "piec z plusem". Jesteście WIELCY! nikt Wam do tej pory dorównać nie jest w stanie! Pozdrowienia dla całej ekipy tego portalu.
Iwona
Wspaniały serwis, wspaniali prawnicy. Szybka odpowiedź na pytanie i, co najważniejsze, wyczerpująca odpowiedź. Prawnicy są wspaniali, dostałam bardzo przejrzystą odpowiedź, zawierającą ważne szczegóły. Pani prawnik dokładnie doradziła mi, co mam robić, jak działać, jakie mam możliwości, co mam uwzględnić, pisząc wniosek, z jakiego paragrafu i co dla mnie ważne – napisała także od siebie, co najlepiej wypisać i na co zwracać uwagę. Gorąco polecam.
Agnieszka
Serdecznie dziękuję za szybką i wyczerpującą opinię. Szczerze mówiąc, korzystałam z porad kilku prawników. Zdecydowanie jesteście najbardziej solidni, widać w opinii, że przygotowana jest dla konkretnej sprawy, a przygotowujący ją prawnik wnikliwie przeanalizował konkretną sytuację, a nie tylko cytował fragmenty prawa autorskiego. Pozdrawiam i dziękuję.
Anna
Polecam ten serwis, ponieważ oprócz fachowej i wyczerpującej odpowiedzi na moje pytania potrafią zrozumieć ludzkie nieszczęście. Na pewno przy kolejnych sprawach prawnych zwrócę sie do waszego serwisu.
Serdecznie dziękuje i pozdrawiam Krzysztof.
Dziękuję za fachową poradę – bardzo mnie uspokoiła. Pani sędzia podczas rozprawy, uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, również powołała się na cytowane przez Pana artykuły. Pozdrowienia dla Pana Lenowieckiego – od dziś polecam wszystkim EPORADY24.
Danuta
Fachowa porada bardzo dokładnie opisana szybko na temat miałem uczucie że rozmawiam z prawnikiem w cztery oczy - gorąco polecam.
Maciej
Super profesjonalna porada!!!! Polecam wszystkim fachowców którzy na łamach tego portalu pomagają zwykłym „Kowalskim” w sprawach dla Nich trudnych i niezrozumiałych. Starannie z wielką dokładnością opisany problem został wytłumaczony i zaproponowany tok załatwienia problemu za co, z całego serca DZIĘKUJE!!!!
Tomasz
Dziękuję za szybką i rzetelną pomoc. Do porad prawnych udzielanych internetowo podchodziłam raczej ostrożnie. Jednak po kilku wizytach w kancelariach prawnych, w których prawnik rezerwuje sobie czas ok. 15 min na klienta, a ponadto udziela odpowiedzi z głowy, bez żadnego wcześniejszego przygotowania, mówiąc: „prawdopodobnie”, z żalem stwierdziłam, że straciłam tylko czas i pieniądze. W związku z tym po przestudiowaniu kilku porad w interesującym mnie temacie postanowiłam spróbować skorzystać z serwisu ePorady24.pl. Opisałam jak najdokładniej zaistniałą sytuację i w ciągu 2 dni otrzymałam wyczerpującą i jasną odpowiedź. Byłam bardzo mile zaskoczona. Tutaj prawnik ma czas, aby przetrawić problem, zajrzeć gdzie trzeba, aby pomóc w rozwiązaniu sytuacji, i to jest WIELKI PLUS tego portalu. Polecam wszystkim taka formę!
Małgosia
Dziękuję za jasną, rzeczową i bardzo szybką odpowiedź. Dzięki waszej pomocy sprawę w sądzie wygrałam. Wszystkim będę polecać Wasz portal eporady24.
Joanna
Serdecznie dziękuję prawnikom tego portalu za pomoc. Odpowiedzi były naprawdę rzetelne i, co ważne, udzielane bardzo szybko. Wiem, „na czym stoję”. Wiedzy nigdy za wiele, w kancelarii bywało, że po opisaniu swojego problemu dowiadywałem się jedynie, że sprawa jest ciekawa i trudna, traciłem czas, pieniądze i wiedziałem tyle, co wiedziałem. W przypadku tego portalu tak się nie da – jest pytanie i jest wyczerpująca odpowiedź. Osobiście jestem bardzo zadowolony z porady.
Roman
BARDZO POLECAM. Sprawa z którą się zwróciłem wydawała się bez wyjścia. Wplątałem się w bardzo skomplikowany "układ" współpracy z dużym producentem materiałów budowlanych. Sądziłem, że mając gwarancję + aprobaty + deklaracje + faktury i wykonując usługi na wysokim poziomie mogę spać spokojnie. Myliłem się. Realia okazały się bardzo brutalne. Byłem załamany - wszystkie próby zainteresowania różnych instytucji były nieskuteczne. Pani Eliza wskazała mi sposób i czynnie POMOGŁA w jego wprowadzeniu. Wiem, że do ostatecznego rozstrzygnięcia minie jeszcze sporo czasu. Sprawa jest naprawdę bardzo trudna. Odzyskałem jednak wiarę w siebie i ludzi. Kontakt bardzo dobry - o wiele lepszy od kontaktów z innymi prawnikami. Jeszcze raz gorąco POLECAM.
Zbyszek.
Panie, Panowie, nie marnujcie czasu na przeszukiwanie internetu i poszukiwanie właściwych rozwiązań co do waszych prywatnych spraw. Napiszcie zapytanie do „eporady24”, a szybko, konkretnie i na temat dostaniecie odpowiedź... Za niewielką opłatą uzyskałem nie „odpowiedź”, lecz „odpowiedzi”, bo było ich kilka i jestem w pełni usatysfakcjonowany.
Pozdrawiam serdecznie, Jarek
Jeżeli w poradach rozdawaliby Oskary, na pewno bym wysłał nominację do Oskara na eporady24.
Pozdrawiam, Piotr
Dziękuję bardzo za rzetelną i wyczerpującą odpowiedź. Od jakiegoś czasu słyszałam różne sprzeczne opinie dotyczące mojego problemu i szczerze mówiąc, nie bardzo wiedziałam, do kogo się zwrócić, by uzyskać potrzebne informacje. W stosownym urzędzie nie dowiedziałam się niestety niczego konkretnego, a korzystanie z drogich usług biur doradczych nie wchodziło w grę. Państwa konkurencja w internecie wyceniła mój problem drożej. Pan Aleksander Słysz dokładnie przeanalizował moje pytania i rozwiał wątpliwości. Teraz wiem, jakie powinnam podjąć kroki w najbliższej przyszłości. Przyznam się, że obawiałam się krótkiej, lakonicznej odpowiedzi, niekoniecznie adekwatnej do wpłaconej kwoty, ale jestem pozytywnie zaskoczona. Duży plus za możliwość zadawania pytań dodatkowych.
Dziękuję i pozdrawiam cały zespół, Roksana
Chodziło o jedną sprawę - zadałem w sumie 5 pytań. Myślałem że odpowiedź to będzie kilka zdań tymczasem dostałem kilka stron naprawdę fachowej porady - każdy problem został dokładnie opisany. Teraz praktycznie nie muszą wynajmować prawnika - dostałem gotowe rozwiązanie. Mało tego prócz porady dosłałem kilkadziesiąt innych źródeł (książki internet) których znalezienie i zweryfikowanie zajęło by mi pewnie bardzo dużo czasu. A co do ceny to muszę bez wahania przyznać że usługa była za pól darmo w porównaniu do ilości wiedzy jaką dostałem.
Krzysztof
Działający w imieniu Henryka Z doradca podatkowy Ryszard K na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2003 r. - w sprawie III SA/Sz 2003/01, który doręczony został stronie 22 lipca 2003 r. W wyroku tym oddalono skargę Henryka Z na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie. Izba tą decyzją z dnia 18 lipca 2001r. wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 20 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Henryka Z od decyzji Urzędu Skarbowego w Kamieniu Pomorskim z dnia 22 marca 2001 r. w sprawie ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie 94.358,30 zł od dochodu w kwocie 125.810,52 zł nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów - uchyliła w części zaskarżoną decyzję i ustaliła zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie 63.662,30 zł od dochodu w kwocie 84.883 zł nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Podstawą do wydania tych decyzji były materiały, z których wynikało, że Henryk Z: - W 1998 r. wraz z małżonką Martą Z poniósł wydatki na zakup nieruchomości zabudowanej położonej w W na kwotę 286.190,00 zł. Nabycie nieruchomości dokonano z majątku dorobkowego na prawach wspólności ustawowej, w związku z tym kwota wydatku poniesiona przez podatnika z tytułu ww. nabycia została przyjęta w wysokości 50% wartości nieruchomości tj. w kwocie 143.095,00 zł,
- Z majątku odrębnego, podatnik nabył nieruchomość niezabudowaną w C i K za kwotę 31.180,00 zł,
- W badanym roku podatnik prowadził działalność gospodarczą, w której poniósł stratę w kwocie 2.648,51 zł.
Jako źródło finansowania wydatków wskazał dochody uzyskane ze sprzedaży samochodu m-ki Fiat B za kwotę 30.250,00 zł, nieruchomości rolnej położonej w C za kwotę 12.000,00 zł, oszczędności zdeponowane na kontach bankowych w markach niemieckich i dolarach amerykańskich oraz środki uzyskane w drodze pożyczek w kwocie łącznej 301.280,00 zł. Na potwierdzenie tych okoliczności podatnik przedłożył następujące dokumenty: - umowy pożyczki:
- z dnia 27 października 1998 r. zawartą pomiędzy małżonkami Z a Gerhardem K zamieszkałym w B w RFN,
- z dnia 29 września 1998 r. zawartą pomiędzy podatnikiem a małżonkami Aleksandrą i Adamem Z (rodzicami) zamieszkałymi w W, z dnia 4 stycznia 1998 r. zawartą pomiędzy podatnikiem, a Tadeuszem K zamieszkałym w F,
- wyciąg bankowy dotyczący konta z banku PEKAO SA I Oddział w K za okres od 2 marca 1993 r. do 22 marca 1995 r. oraz zaświadczenie banku PEKAO SA Oddział w Ś dot. operacji bankowych w walutach USD i DM na rachunku a vista za okres 20 lipca1981 r. do 22 lutego 1993 r.,
oraz dokumenty dotyczące zatrudnienia w latach 1991-1992, zaświadczenie z 20 grudnia 1992 r. o dochodach, kserokopię paszportu. Do wyjaśnień z dnia 26 stycznia 2001 r. załączono również pismo, w którym Maria S stwierdziła, że była świadkiem podpisania i sfinalizowania umowy pożyczki z dnia 27 października 1998 r. Organy podatkowe obu instancji nie dały wiary wyjaśnieniom dotyczącym finansowania wydatków środkami pochodzącymi z tytułu oszczędności poczynionych przed 1998 r. i uznały, że podatnik nie uprawdopodobnił faktu posiadania oszczędności na dzień 31 grudnia 1997 r., natomiast dokumenty i wyjaśnienia dotyczące otrzymanej od obywatela niemieckiego pożyczki uznał za niewiarygodne. Urząd Skarbowy w Kamieniu Pomorskim stwierdził, że kwota 125.810,52 zł jest przychodem nie znajdującym pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Organ odwoławczy w zasadniczych elementach podtrzymał ocenę materiału dowodowego jakiej dokonał Urząd Skarbowy. Mimo powyższego, decyzja organu podatkowego pierwszej instancji została uchylona, gdyż zawyżył on kwotę wydatków poniesionych przez podatnika w 1998 r. o kwotę 42.052,51 zł, poprzez zaliczenie do tych wydatków kwoty 20.000,00 zł wskazanej w umowie zamiany i kwoty 22.052,51 zł poniesionej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Również, w podsumowaniu błędnie je określił, gdyż podał kwotę 211.072,02 zł, zamiast kwoty 212.197,02 zł. Jak wynika z aktu notarialnego z dnia 13 marca 1998 r. Henryk Z nabył w 1997 r. niezabudowaną nieruchomość, którą w 1998 r. zamienił, przy czym w wyniku tej transakcji strony umowy nie poniosły żadnych dopłat. Wobec tego, zdaniem Izby Skarbowej, brak jest podstaw do zaliczenia do wydatków roku 1998 r. ww. kwoty. Również wydatki poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w kwocie 22.052,51 zł nie mogą powiększać kwoty przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, gdyż wydatki te w części, tj. w kwocie 19.404.00 zł zostały sfinansowane dochodami z działalności gospodarczej, a ponadto kwota wynikająca z różnicy wydatków nad dochodami została już zaliczona do wydatków roku 1998. Korygując kwotę wydatków Izba Skarbowa ustaliła zobowiązanie w podatku dochodowym za 1998 r. w kwocie 63.662,30 zł od dochodów w kwocie 84.883,00 zł nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub zgromadzonych środkach. Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie oddalił skargę Henryka Z na powyższą decyzję. Z brzmienia art. 26 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 90 z 1993 r., poz. 416 ze zm.) oraz reguł postępowania dowodowego ustawy Ordynacja podatkowa (art. 187 i 191 ustawy) Sąd wyprowadził wniosek, że w postępowaniu w sprawie nieujawnionych źródeł przychodów obowiązek wykazania źródeł przychodów ciąży na podatniku. Sąd uznał, iż organy podatkowe miały podstawę do przyjęcia, że skarżący Henryk Z nie wykazał, iż posiadał wystarczające środki finansowe do pokrycia wydatków poczynionych w 1998 r. W toku postępowania nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie faktu, że na koniec 1997 r. posiadał oszczędności. Natomiast z informacji Banku Polska Kasa Opieki K i Ś wynika, że w 1993 r. i 1995 r. zostały pobrane zgromadzone oszczędności. Jeśli chodzi o umowę pożyczki jaką zawarli małżonkowie Z z Gerhardem K udokumentowaną pisemną umową i oświadczeniem M. S złożonym na okoliczność tej czynności, organ podatkowy I instancji w wyniku przeprowadzonego postępowania prawidłowo uznał, że ta czynność cywilnoprawna nie może być wiarygodnym źródłem finansowania wydatków. W swoich rozstrzygnięciach organy podatkowe obu instancji uzasadniły dlaczego zakwestionowały dokumenty i wyjaśnienia podatnika dotyczące tej pożyczki otrzymanej od obywatela niemieckiego, który nie istniał w ewidencji podatkowej w B, ani też nie jest tam zameldowany. Odnosząc się do podnoszonych w sprawie zarzutów naruszenia przepisów postępowania tj. Ordynacji podatkowej Sąd stwierdził, że organ podatkowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wyczerpujący. Uzyskane w ten sposób dowody zostały poddane wnikliwej i poprawnej ocenie przez organy obu instancji. Niezawiadomienie zatem skarżącego o możliwości wypowiedzenia w sprawie zebranego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji ostatecznej (art. 200 w trybie art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej) nie jest w rozpoznawanej sprawie takim naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. We wniesionej skardze kasacyjnej pełnomocnik Henryka Z powołując się na cyt. art. 101 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ... oraz art. 175 § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wyrokowi NSA zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. W uzasadnieniu podniesiono, iż w toku postępowania organ odwoławczy, nie wyznaczył stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W drugiej części uzasadnienia wniesionego środka odwoławczego opisano wady uzasadnienia wyroku NSA. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi kasacyjnej w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona w imieniu Henryka Z pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Oparta została ona na podstawie wskazanej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p.p.s.a. Podstawa ta wyartykułowana została generalnie jako zarzut naruszenia przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Stosując najbardziej liberalną wykładnię przepisów co do wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej Sąd uznał, iż sprecyzowane w uzasadnieniu zindywidualizowane zarzuty dotyczą naruszenia przepisów: - Art. 200 § 1 w zw. z art. 235 ustawy Ordynacja podatkowa oraz
- Art. 328 § 2 Kpc w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
W uzasadnieniu zarzutu pierwszego skarga kasacyjna zawiera zestaw słusznych twierdzeń opartych na orzecznictwie sądowym i poglądach doktryny co do obowiązku realizacji w postępowaniu podatkowym zasady czynnego udziału stron realizowanej między innymi obowiązkiem organu do wyznaczenia stronie przewidzianego w art. 200 § 1 O.p. terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Trafnie podkreśla się, iż obowiązek przewidziany w art. 200 § 1 Op dotyczy zarówno organu podatkowego pierwszej jak i drugiej instancji. Wskazane naruszenie przez Izbę Skarbową przepisu postępowania ma charakter niewątpliwy, nie stanowi ono jednak o istnieniu usprawiedliwionej podstawy kasacyjnej. W ogólnie sformułowanym zarzucie skarżący twierdzi, że naruszenie przepisów postępowania (które dalej są indywidualnie wskazane) miało istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem dla uznania za usprawiedliwioną podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 P.p.s.a. nie wystarcza samo wykazanie naruszenia przepisów postępowania, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju lub skali, iż kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 1996 r., III CKN 14/96, OSP 1997/3/65; postanowienie SN z dnia 10 lutego 1997 r., I CKN 57/96, OSNC 1997/7-8/82; postanowienie SN z dnia 12 czerwca 1997 r., III CKN 91/97 -niepubl. wyrok SN z 24 kwietnia 2003 r. I CKN 317/01 - (niepubl). W rozpoznawanej skardze kasacyjnej brak jest jakiejkolwiek próby wskazania skutków dla skarżonego wyroku popełnionego przez Izbę Skarbową naruszenia prawa procesowego. Również druga z przytoczonych podstaw kasacyjnych nie może być uznana za skuteczną. Nie można podzielić zarzutu, że naruszenie art. 328 § 2 kpc w związku z art. 59 ustawy o NSA z 1975 r. (cyt. wyżej) w istotny sposób wpłynęło na wynik sprawy. Przepis ten wymienia konieczne "składniki" uzasadnienia wyroku, a jego naruszenie z całą pewnością nie może być kwalifikowane jako wpływające, i to w istotny sposób, na wynik sprawy. Uzasadnienie wyroku wyjaśnia przyczyny, dla jakich orzeczenie zostało wydane, sporządzane jest już po rozstrzygnięciu sprawy (ex post) i, co oczywiste, sporządzenie go nawet z naruszeniem wymagań ustawowych, nie może wpływać istotnie na sposób rozstrzygnięcia. W kwestii tej Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego (patrz wyrok z dnia 27 czerwca 2001 r. II UKN 446/00 opubl. OSNP 2003/7/182). Będąc związanym granicami skargi (art. 183 § 1 P.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości odnieść się do poszczególnych uchybień procesowych opisanych w tej części skargi kasacyjnej ale zakwalifikowanych jako wady uzasadnienia wyroku. Po stwierdzeniu, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw należało orzec o jej oddaleniu po myśli art. 184 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na art. 204 pkt 1 tej ustawy.
Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>
|
