Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem podatkowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Dług w urzędzie skarbowym

Jakub Bonowicz • Opublikowane: 2014-05-30

Od 2012 roku pracuję za granicą (w Holandii). Przedtem prowadziłem w Polsce działalność gospodarczą, która nie przynosiła dochodów; pozostał mi po niej dług w urzędzie skarbowym i w ZUS-ie. Chciałbym uregulować zobowiązania, ale nie mogę umawiać się z komornikiem co miesiąc; najchętniej spłaciłbym zadłużenie od razu w całości – za jakiś czas, kiedy uzbieram odpowiednie środki. Czy w międzyczasie polski urząd skarbowy może dowiedzieć się od urzędu w Holandii, gdzie pracuję i ile zarabiam, i zająć mi wynagrodzenie (jest ono przekazywane bezpośrednio na konto mojej partnerki)?

 

Jakub Bonowicz

»Wybrane opinie klientów

Dziękuję za sprawne i szybkie udzielenie wyczerpującej odpowiedzi, dzięki fachowej poradzie w której zawarto dodatkowe istotne dla sprawy wskazówki, wykraczające poza zakres pytania uniknąłem popełnienia poważnego błędu biznesowego,
Marek, 64 lata
Chciałbym aby w przyszłości prawnik, pytał przed napisaniem ostatecznej odpowiedzi o szczegóły, laicy tacy jak ja nie wiedza które informacje mogą być istotne a które nie. Mam nadzieje, że uzyskam odpowiedź na dodatkowe pytanie.
Piotr, HR business partner, 37 lat
Bardzo pomocny serwis. Dzięki niemu za niewielką w sumie opłatą pozbyłem się dużego problemu.
Roman, 62 lata
Polecam jak najbardziej.
Ewa
Porada przekonująca i konkretna (z powołaniem się na odpowiednie artykuły oraz podaniem przykładowych postanowień sądu). 
Tomasz, manager, 53 lata

Jak rozumiem, podstawowy problem polega na tym, aby z jednej strony uregulować zadłużenie w urzędzie skarbowym i ZUS, z drugiej – aby urząd nie dowiedział się, ile i gdzie Pan zarabia.

Pierwsza sprawa to kwestia opodatkowania Pańskich zarobków uzyskiwanych z pracy w Holandii. Reguluje to umowa z 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodu (Dz. U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120).

Art. 15 tej umowy reguluje kwestię opodatkowania dochodów z pracy najemnej:

„1. Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 uposażenia, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca najemna jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

2. Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

a) odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym i

b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

3. Bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu wynagrodzenie otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku morskiego, statku powietrznego albo na pokładzie statku żeglugi śródlądowej eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, może być opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie”.

Otrzymywane przez Pana wynagrodzenie za pracę, skoro praca jest wykonywana w Holandii, winno być zatem opodatkowane w Holandii.

Artykuły 16, 18, 19, 20 i 21 wspomnianej umowy dotyczą opodatkowania wynagrodzeń członków zarządu spółek, dyrektorów, nauczycieli, pracowników instytucji publicznych oraz studentów.

Stosownie do art. 23 umowy:

„5. W odniesieniu do osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce podwójnego opodatkowania unikać się będzie w następujący sposób:

a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Niderlandach, to Rzeczpospolita Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Niderlandach. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiada tej części dochodu, która może być opodatkowana w Niderlandach”.

Jeśli zatem osiąga Pan dochody w Holandii, to najpierw są one opodatkowane w Holandii i podatek zapłacony w Holandii jest odliczany od podatku, który musiałby Pan zapłacić w Polsce. Trzeba przy tym pamiętać, że podatki w Holandii są z reguły wyższe niż w Polsce. Zatem jeśli przykładowo zarabia Pan 10 tys. zł, to w Polsce podatek wynosi 19%. Jeśli w Holandii zapłacił Pan od tej kwoty np. 3500 zł podatku, to w Polsce już nic Pan nie dopłaca. Musi się Pan jednak dokładnie dowiedzieć, w jaki sposób jest opodatkowane Pana wynagrodzenie w Holandii.

Druga kwestia to miejsce zamieszkania. Otóż zgodnie z art. 4 przywołanej umowy:

„1. W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie »osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie« oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie.

2. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:

a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.

3. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba niebędąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

4. Uważa się, że fundusz emerytalny ma siedzibę w tym Państwie, w którym jest uznany i kontrolowany na podstawie przepisów ustawodawstwa Umawiającego się Państwa i którego dochód jest na ogół zwolniony od opodatkowania w tym Państwie”.

Zgodnie zaś z art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

„1. Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

1a. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

2. (uchylony)”.

Jeśli nie spełnia Pan żadnego z tych warunków od 2012 r., to w ogóle nie podlega Pan polskiej jurysdykcji podatkowej, oczywiście w zakresie podatków od 2012 r., nie wyklucza to jednak Pana odpowiedzialności za zobowiązania powstałe wcześniej. Warunek braku pobytu przez 183 dni jest zwykle łatwy do wykazania, natomiast znacznie trudniej jest wykazać, że Pana ośrodek interesów życiowych jest w Holandii. Krótko mówiąc – jeśli przeniósł się Pan na stałe do Holandii, ma tam np. partnerkę, nie ma w Polsce żadnego istotnego majątku i zamierza Pan zostać na stałe w Holandii lub przynajmniej na długi czas, to jest prawdopodobne, że Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się w Holandii. Dobrze byłoby wówczas uzyskać holenderski certyfikat rezydencji podatkowej.

Podsumowując – odnośnie do wynagrodzenia uzyskiwanego od 2012 r., są duże szanse na to, by w ogóle ono nie podlegało opodatkowaniu w Polsce. Zależy to od dwóch czynników:

  1. Tego, gdzie ma Pan swój ośrodek interesów życiowych (w Polsce czy w Holandii), oraz
  2. Jeśli nawet ma Pan ośrodek interesów życiowych w Polsce – od tego, jak wysokie podatki od wynagrodzenia są płacone w Holandii (jeśli są wyższe niż w Polsce, to w Polsce nie ma już czego płacić).

Teraz przejdźmy do kwestii drugiej, mianowicie kwestii zaległych zobowiązań (m.in. długu w urzędzie skarbowym) powstałych przed 2012 r., tj. jeszcze za czasów Pana pobytu w Polsce.

Otóż po pierwsze polskie organy podatkowe mają możliwość dowiedzenia się od urzędu holenderskiego, gdzie Pan pracuje i ile Pan zarabia.

Reguluje to art. 27 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania:

„1. Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały informacje, które są niezbędne do stosowania postanowień niniejszej konwencji, oraz informacje dotyczące ustawodawstwa wewnętrznego Umawiających się Państw w odniesieniu do podatków objętych niniejszą konwencją w zakresie, w jakim opodatkowanie przewidziane w tym ustawodawstwie nie jest sprzeczne z konwencją. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułu 1. Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo będą stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym tego Państwa, i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w tym organom sądowym albo administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków objętych konwencją. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym lub postanowieniach sądowych.

2. Umawiające się Państwa mogą przekazać organowi arbitrażowemu, utworzonemu na podstawie artykułu 26 ustęp 5, takie informacje, jakie są konieczne dla przeprowadzenia postępowania arbitrażowego. Takie przekazanie będzie podlegać postanowieniom artykułu 29. Członkowie organu arbitrażowego podlegają ograniczeniom opisanym w ustępie 1 tego artykułu w odniesieniu do każdej informacji przekazanej w ten sposób”.

Przewidziana jest również procedura wzajemnej pomocy w egzekwowaniu zaległości podatkowych.

Zgodnie z art. 28:

„1. Państwa zgadzają się udzielać sobie wzajemnie pomocy i poparcia w celu poboru zgodnie z ich odnośnym ustawodawstwem i praktyką administracyjną podatków, do których ma zastosowanie niniejsza konwencja, oraz wszelkich domiarów, dopłat, zaległych płatności, odsetek i kosztów związanych z takimi podatkami.

2. Na wniosek Państwa wnioskującego Państwo proszone ściąga należności podatkowe pierwszego wymienionego Państwa zgodnie z własnym ustawodawstwem i praktyką administracyjną w zakresie egzekucji własnych należności podatkowych. Jednakże takie należności nie korzystają z pierwszeństwa w Państwie proszonym i nie mogą być ściągnięte w drodze uwięzienia dłużnika za dług. Państwo proszone nie jest zobowiązane do podejmowania żadnych kroków egzekucyjnych, które nie są przewidziane w ustawodawstwie Państwa wnioskującego.

3. Postanowienia ustępu 2 mają zastosowanie tylko do należności podatkowych stanowiących przedmiot dokumentu zezwalającego na egzekucję w Państwie wnioskującym i, jeżeli inaczej nie uzgodniono, które nie są kwestionowane.

Jeżeli jednak należność jest związana z odpowiedzialnością podatkową osoby, która nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Państwie wnioskującym, to ustęp 2 ma zastosowanie tylko wtedy, gdy należność nie może być dłużej kwestionowana, chyba że właściwe organy uzgodniły inaczej.

4. Obowiązek udzielenia pomocy w egzekucji należności podatkowych w odniesieniu do osoby zmarłej lub jej mienia spadkowego jest ograniczony do wartości mienia spadkowego lub mienia nabytego przez każdego spadkobiercę zależnie od tego, czy należność ma być uzyskana z masy spadkowej czy od spadkobierców.

5. Państwo proszone nie jest zobowiązane do zastosowania się do wniosku:

a) jeżeli Państwo wnioskujące nie wyczerpało wszystkich środków dostępnych na jego własnym terytorium, z wyjątkiem przypadku, gdy odwołanie się do takich środków spowodowałoby niewspółmierne dla danego przypadku trudności;

b) jeżeli uzna ono, że roszczenie podatkowe jest niezgodne z postanowieniami tej konwencji lub jakiejkolwiek innej konwencji, której obydwa Państwa są stronami.

6. Do wniosku o pomoc administracyjną w egzekucji należności podatkowej objętej konwencją należy załączyć:

a) oświadczenie, że należność dotyczy podatku objętego konwencją i że spełnione są warunki zawarte w ustępie 3;

b) urzędowo potwierdzoną kopię dokumentu zezwalającego na egzekucje w Państwie wnioskującym;

c) każdy inny dokument wymagany dla potrzeb egzekucji;

d) w razie potrzeby, poświadczoną kopię odnośnego dokumentu, wydanego przez organ administracyjny lub przez sąd powszechny.

7. Państwo wnioskujące wskaże kwoty roszczenia podatkowego, które mają być ściągnięte w obu walutach – Państwa wnioskującego i Państwa proszonego. Kursem wymiany w rozumieniu zdania poprzedniego będzie ostatnia cena sprzedaży ustalona na najbardziej reprezentatywnym rynku lub rynkach walutowych Państwa wnioskującego. Każda kwota odzyskana przez Państwo proszone będzie przekazana Państwu wnioskującemu w walucie Państwa proszonego. Transfer będzie dokonany w okresie miesiąca od daty odzyskania.

8. Na żądanie Państwa wnioskującego Państwo proszone w celu odzyskania kwoty podatku podejmie środki zabezpieczające, nawet gdy roszczenie jest kwestionowane lub gdy nie ma jeszcze podstawy do egzekucji, w granicach dozwolonych przez ustawodawstwo i praktykę administracyjną Państwa proszonego.

9. Dokument zezwalający na egzekucję w Państwie wnioskującym powinien w razie potrzeby, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Państwie proszonym, być zaakceptowany, uznany, uzupełniony lub zastąpiony, możliwie jak najszybciej po dniu otrzymania wniosku o pomoc, przez dokument umożliwiający egzekucję w tym drugim Państwie.

10. Sprawy dotyczące terminu, po którym roszczenie podatkowe nie może być egzekwowane, są regulowane przez prawo Państwa wnioskującego. Wniosek o udzielenie pomocy w egzekucji powinien zawierać dane dotyczące takiego terminu.

11. Czynności egzekucyjne dokonane przez Państwo proszone w następstwie wniosku o udzielenie pomocy, które zgodnie z prawem tego Państwa mogłoby spowodować zawieszenie lub przerwanie terminu, o którym mowa w ustępie 10, będą miały taki sam skutek na mocy prawa Państwa wnioskującego. Państwo proszone poinformuje Państwo wnioskujące o takich czynnościach.

12. Państwo proszone może zezwolić na przesunięcie płatności lub rozłożenie płatności na raty, jeżeli jego ustawodawstwo lub praktyka administracyjna na to zezwalają w podobnych okolicznościach, lecz uprzednio poinformuje ono o tym Państwo wnioskujące.

13. Właściwe organy Umawiających się Państw ustalą w drodze wzajemnego porozumienia zasady dotyczące minimalnych kwot roszczeń podatkowych, które mogą być przedmiotem wniosku o pomoc.

14. Państwa zrzekną się wzajemnie między sobą zwrotu kosztów wynikających z pomocy i poparcia, jakiego będą sobie wzajemnie udzielać przy stosowaniu niniejszej konwencji. Państwo wnioskujące będzie w każdym razie ponosić odpowiedzialność wobec Państwa proszonego za pieniężne następstwa aktów egzekucyjnych, które zostaną uznane za nieuzasadnione w kontekście prawdziwości danego roszczenia podatkowego lub ważności dokumentu zezwalającego na egzekucję w Państwie wnioskującym”.

Prędzej czy później, jeśli urząd skarbowy będzie chciał uzyskać informacje, gdzie Pan pracuje i ile Pan zarabia, bez problemu uda mu się to zrobić i będzie mógł również przeprowadzić egzekucję z Pana majątku. Może także zająć Pana wierzytelność o wynagrodzenie z umowy o pracę – jeszcze zanim to wynagrodzenie znajdzie się na koncie Pańskiej partnerki. W takim wypadku pracodawca holenderski będzie musiał odprowadzać część Pańskiego wynagrodzenia na konto organów egzekucyjnych w Polsce, reprezentujących US i ZUS.

Tak więc przed egzekucją długu w urzędzie skarbowym i w ZUS-ie Pan raczej nie ucieknie, pozostaje tylko pytanie, na ile zdeterminowane będą ZUS i US, by szukać źródeł Pana zarobku za granicą – formalnie jednak jest to jak najbardziej wykonalne. W tej chwili egzekucje „międzynarodowe” wewnątrz Unii Europejskiej zdarzają się dość często i procedura ta jest usprawniana.

Natomiast pamiętajmy cały czas, że Pan nie zamierza – jak rozumiem – uchylać się od zapłaty zaległych kwot zobowiązań podatkowych i ZUS, z drugiej jednak strony nie ma w tej chwili wystarczających na to środków, z trzeciej zaś nie chciałby Pan, aby US dowiedział się, gdzie Pan pracuje i jak wysokie osiąga Pan dochody.

W takim wypadku najlepiej byłoby wystąpić do urzędu skarbowego (a także ZUS-u, choć pewnie długi w urzędzie skarbowym są większe) o rozłożenie zaległości na raty.

Zgodnie z art. 67a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, w przypadkach uzasadnionych interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

  1. odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
  2. odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę;
  3. umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Problem z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą polega na tym, iż zastosowanie tych ulg podlega pewnych ograniczeniom, związanych z tym, że stanowią one pomoc publiczną, która co do zasady jest zakazana. Jednakże biorąc pod uwagę niedawny kryzys, w wielu wypadkach pomoc ta jest dopuszczalna w celu likwidacji zakłóceń w działalności gospodarczej (Art. 67b Ordynacji).

Przesłanką zastosowania wspomnianych środków jest więc uzasadniony interes podatnika. W szczególności może być to sytuacja, gdy podatnik popadł w trudną sytuację gospodarczą wskutek niezależnych od siebie okoliczności, takich jak załamanie gospodarcze. Proszę jednak pamiętać, że instytucje te mają charakter wyjątkowy i organy podatkowe niechętnie udzielają tych środków, zważywszy że budżet państwa też się kurczy w wyniku kryzysu. Niemniej spotykałem się w praktyce z sytuacjami, w których zaległości podatkowe były rozkładane na raty. Dla organu podatkowego też jest lepiej otrzymywać część kwoty w ratach niż nie otrzymać nic. Analogiczna sytuacja dotyczy zaległości ZUS.

Podsumowując: w Pana przypadku najlepszym wyjściem byłoby wystąpienie do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oraz właściwego oddziału ZUS o rozłożenie zaległości podatkowych i składkowych na raty.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem podatkowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podobne materiały

Status bezrobotnego – czy można go przyznać udziałowcowi spółki z o.o. w zawieszeniu?

Od 20 lat jestem udziałowcem w sp. z o.o. (udziały 50/50) zarejestrowanej w RHB i nieprzerejestrowanej do KRS, która nigdy nie prowadziła i nie prowadzi...

Księgowanie dotacji unijnych

Nasza spółka otrzymała z Unii Europejskiej dotacje na 5 szkoleń dla pracowników. Jakie obostrzenia obowiązują przy księgowaniu dotacji...

Obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego

Czy w Polsce jednostki gospodarcze, które mają obowiązek sporządzania sprawozdań finansowych , dokonują tego wyłącznie na podstawie ustawy o...

Ulga w spłacie zobowiązań podatkowych

Prowadzę działalność gospodarczą. Mam zaległości w opłacaniu ZUS oraz podatku VAT. Dostałem niedawno wniosek o łączne prowadzenie egzekucji. ZUS...

Przedawnienie podatku od czynności cywilnoprawnych

Czy muszę złożyć deklarację PCC-3 za samochody zakupione w latach 2005 i 2007? Od ich zakupu minęło już ponad 5 lat, ale wyczytałem, że to zobowiązanie...

Depozyt nieprawidłowy a podatek od czynności cywilnoprawnych

W 2012 r. moja żona i jej ojciec założyli wspólne konto. Na tym koncie znajdowała się kwota ok. 200 000 zł. Ponieważ oprocentowanie było bardzo małe,...

Deklaracja w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych

W 1985 r. odziedziczyłem dom. W marcu 2006 r. mój tata sprzedał tę nieruchomość (miał upoważnienie notarialne), natomiast w lipcu tego samego roku...

Kara za niezapłacenie podatku w terminie

Jaki jest podatek przy zakupie konia? 2 lata temu kupiłem konia i pół roku później sprzedałem go. Czy miałem obowiązek zgłosić to w urzędzie...

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Zadaj pytanie »