Kategoria: Podatek dochodowy

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem dochodowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Kontrahent zagraniczny a uzyskanie A1 dla pracowników

Aleksander Słysz • Opublikowane: 2018-03-23

Prowadzę firmę budowlaną w Polsce. Zatrudniam 6 osób na umowy-zlecenia. Moimi kontrahentami są firmy zagraniczne, a w najbliższym czasie ograniczą współpracę do jednego zagranicznego kontrahenta (duża firma). Mój obrót (czyli przychód) wynika z usług budowlanych prowadzonych za granicą. Wcześniej (przez ostatnie 12 miesięcy) miałem przychód również na terenie Polski, teraz już nie. Czy w takiej sytuacji, gdy obrót jest w 100% w Polsce, uzyskam A1 dla pracowników?

Aleksander Słysz

»Wybrane opinie klientów

Szybka i wyczerpująca odpowiedź na zapytanie.
Barbara, 60 lat, księgowa
Bardzo wyczerpujaca, jasna i szybko uzyskana porada. Dziekuje!
Krzysztof
Dziękuję bardzo,na podstawie udzielonej przez eksperta pomocy udało mi się osiągnąć ustalony cel. W przyszłości jeżeli będę mieć problem na pewno ponownie się skontaktuje.
Jakub
Szybka odpowiedź :)
Magdalena
Opinia kompetentna. W ciągu 24 godzin miałem pełną informację co należy mi się od zakładu pracy i jak mogę to uzyskać. Polecam.
Piotr

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Artykuł 11 ust. 1 (tytuł II) stanowi, że osoby, do których stosuje się to rozporządzenie, podlegają ustawodawstwu tylko jednego Państwa Członkowskiego. Ustawodawstwo takie określane jest zgodnie z przepisami tytułu II rozporządzenia. Artykuł 12 ust. 1, który zmieniony został przez art. 1 pkt 5 rozporządzenia nr 465/2012 z dnia 22 maja 2012 r. (Dz.U.UE.L.12.149.4) zmieniającego ww. rozporządzenie z dniem 28 czerwca 2012 r., stanowi, iż każda osoba, która wykonuje działalność jako pracownik najemny w państwie członkowskim w imieniu pracodawcy, który normalnie prowadzi tam swą działalność, a która jest delegowana przez tego pracodawcę do innego państwa członkowskiego do wykonywania pracy w imieniu tego pracodawcy, nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego, pod warunkiem że przewidywany czas takiej pracy nie przekracza 24 miesięcy i że osoba ta nie jest wysłana, by zastąpić inną delegowaną osobę. Zasady szczególne wynikają również z dalszych przepisów 13-16 rozporządzenia. Zgodnie z art. 13 ust. 1 osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich, podlega:

a) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym państwie członkowskim; lub

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

b) jeżeli nie wykonuje znacznej części pracy w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania:

(i) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa lub pracodawcy, jeżeli jest zatrudniona przez jedno przedsiębiorstwo lub jednego pracodawcę; lub

(ii) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstw lub pracodawców, jeżeli jest zatrudniona przez co najmniej dwa przedsiębiorstwa lub co najmniej dwóch pracodawców, których siedziba lub miejsce wykonywania działalności znajduje się tylko w jednym państwie członkowskim; lub

(iii) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa lub pracodawcy, innego niż państwo członkowskie jej zamieszkania, jeżeli jest zatrudniona przez dwa lub więcej przedsiębiorstw lub dwóch lub więcej pracodawców, których siedziba lub miejsce wykonywania działalności znajduje się w dwóch państwach członkowskich, z których jedno jest państwem członkowskim jej zamieszkania; lub

(iv) ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli jest zatrudniona przez dwa lub więcej przedsiębiorstw lub dwóch lub więcej pracodawców, a co najmniej dwa z tych przedsiębiorstw lub dwóch z tych pracodawców mają siedzibę lub miejsce wykonywania działalności w różnych państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie miejsca zamieszkania.

Jak z powyższego wynika, kwestia podlegania ustawodawstwu krajowemu przy oddelegowaniu do innego kraju UE jest skrajnie otwarta na interpretację, a spełnione w pierwszej kolejności muszą być, kumulatywnie, tak nieprecyzyjne przesłanki, jak: przewidywany czas pracy nieprzekraczający 24 miesięcy, niewysłanie pracownika, aby zastąpić innego delegowanego pracownika i warunek najczęściej kwestionowany – pracodawca wysyłający musi prowadzić w Polsce normalnie swoją działalność. Żaden przepis prawa nie stanowi, czym jest owo prowadzenie działalności. W praktyce krajowy ZUS posługuje się na ogół „magicznymi” dwudziestoma pięcioma procentami przychodu za ostatnie 12 miesięcy osiąganymi z prac wykonywanych na terytorium kraju. Warunku takiego nie stawia jednak żaden przepis prawa, a rozpowszechnił się on za opinią wyrażoną w poradniku Komisji Europejskiej. Jednak nawet tam nie jest warunkiem bezwzględnym, a jedynie sugerującym pogłębioną analizę. Dzięki roztropnemu wyrokowi Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r. [sygn. II UK 100/14] w pewnym stopniu „sztywność” owych 25% została zredukowana. Sąd bowiem jasno wskazał, że w celu ustalenia, że przedsiębiorstwo prowadzi normalną działalność w rozumieniu art. 12 ust. 1 rozporządzenia należy uwzględniać wszystkie kryteria charakteryzujące jego działalność oraz charakter przedsiębiorstwa delegującego. Innymi słowy, nie wolno tylko na podstawie kryterium obrotu oceniać, czy pracownicy delegowani powinni być ubezpieczeni w Polsce, czy w innym kraju UE.

W kontekście Pana sprawy fakt, że cały przychód wynika z usług budowlanych prowadzonych za granicą, nie dyskwalifikuje automatycznie uzyskania A1 dla pracowników, ale niezmiernie sprawę tę utrudnia. Musi Pan bowiem w tych okolicznościach wykazać, że mimo braku przychodu z działalności prowadzonej w Polsce, to właśnie w Polsce prowadzi Pan normalnie swoją działalność. Jest to na ogół możliwe poprzez wskazanie na wykonywanie kontraktów długoterminowych czy też, w mojej ocenie, np. wytwarzanie towarów handlowych (np. budowa w Polsce domów na sprzedaż, z której przychód pojawia się raz na kilka lat) jednak i w takich sytuacjach trzeba szykować się na ciężką batalię z ZUS, a jej pozytywne zakończenie nie jest z góry przesądzone.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem dochodowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Zadaj pytanie »