Kategoria: Podatek VAT

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem VAT?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pawilon handlowy a podatek VAT

Aleksander Słysz • Opublikowane: 2014-05-12

W 2000 r. razem z bratem założyłam spółkę cywilną. Na mojej prywatnej działce wybudowaliśmy pawilon handlowy (faktury za materiały budowlane były wystawiane na spółkę, spółka zatrudniła też budowlańców – koszty zostały pokryte ze środków wprowadzonych przez wspólników jako kapitał początkowy). Po zakończeniu budowy otworzyliśmy w pawilonie sklep. VAT za materiały budowlane rozliczyliśmy przy zakupie towarów do tego sklepu (otrzymaliśmy zwrot podatku wiosną 2001 r.). Pawilon został wyceniony przez rzeczoznawcę i wprowadzony do środków trwałych, jest amortyzowany. Mamy zamiar zakończyć działalność pod koniec tego roku (będę później wynajmować pawilon jako osoba prywatna). Czy powinnam zapłacić podatek VAT od pawilonu handlowego? Jeśli tak – jakie kwoty przyjąć jako podstawę wyliczenia podatku?

Aleksander Słysz

»Wybrane opinie klientów

Szybka i wyczerpująca odpowiedź na zapytanie.
Barbara, 60 lat, księgowa
Bardzo wyczerpujaca, jasna i szybko uzyskana porada. Dziekuje!
Krzysztof
Dziękuję bardzo,na podstawie udzielonej przez eksperta pomocy udało mi się osiągnąć ustalony cel. W przyszłości jeżeli będę mieć problem na pewno ponownie się skontaktuje.
Jakub
Szybka odpowiedź :)
Magdalena
Opinia kompetentna. W ciągu 24 godzin miałem pełną informację co należy mi się od zakładu pracy i jak mogę to uzyskać. Polecam.
Piotr

Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku m.in. rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej; a także zaprzestania działalności przez podatnika będącego osobą fizyczną. Powyższą zasadę stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Toczyła się dyskusja, czy środki trwałe są towarami, o których jest tu mowa. A. Bartosiewcz konstatuje tę sprawę w następujący sposób: „opodatkowaniu podlegają również środki trwałe pozostałe po zakończeniu działalności. W związku z zaprzestaniem działalności tracą one status środków trwałych, stając się towarami handlowymi. Lege non distinguente [łac. ustawa nie rozróżnia] przepis stanowi o towarach, nie ma więc powodów, aby wyłączać z tego zakresu środki trwałe. Zasada powszechności opodatkowania wymaga, aby także środki trwałe podlegały wówczas opodatkowaniu. Można się wszakże spotkać z poglądem, że w obecnym stanie prawnym środki trwałe nie podlegają ujęciu w remanencie likwidacyjnym (C. Pieńkosz, Środki trwałe a remanent likwidacyjny. Artykuł dyskusyjny, Dor. Pod. 2005, nr 4, s. 11). Wśród organów podatkowych dominuje wszakże stanowisko, zgodnie z którym towary będące środkami trwałymi należy ujawnić w remanencie likwidacyjnym” (A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, LEX 2013).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

W takiej sytuacji należy sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki (obowiązek podatkowy powstaje właśnie w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu) lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Należy załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Co dla Pani istotne, podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona zgodnie z art. 29 ust. 10. Podstawą opodatkowania jest zatem cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia – określone w momencie dostawy tych towarów.

Jak rozumieć ten zapis ustawy? Na to pytanie odpowiedzi jest prawdopodobnie tak wiele, jak ekspertów dokonujących jego analizy. Dla nabytych towarów przeważa interpretacja, zgodnie z którą mamy tu do czynienia, jako z podstawą opodatkowania VAT, z wartością określoną na moment ujęcia towarów w spisie z natury. Innymi słowy, chodzi o cenę, jaką zapłaciłaby za nie Pani w dniu likwidacji, czyli aktualną (potencjalną) cenę nabycia – wartość rynkową.

Inaczej jest natomiast w odniesieniu do towarów wytworzonych (jak np. pawilonu handlowego). Literalnie także w tym przypadku ustawodawca wskazuje na koszt wytworzenia, określony w momencie dostawy tych towarów. tj. aktualny (potencjalny) koszt wytworzenia. W konsekwencji jednak aktualny koszt wytworzenia może nawet być wyższy od historycznego, a w przypadku np. pawilonu handlowego prawdopodobnie będzie znacznie wyższy niż jego wartość rynkowa. Podobnie wskazuje wspomniany już A. Bartosiewicz: „Nie ma wszakże żadnych powodów, aby uznawać za podstawę opodatkowania towarów wytworzonych we własnym zakresie przez podatnika ich aktualną wartość. Koszty wytworzenia nie zmienią się przecież z uwagi na zużycie rzeczy. A to właśnie według kosztów wytworzenia ma być określana podstawa opodatkowania towarów wytworzonych przez podatnika, które są nieodpłatnie przekazywane” (ibidem).

Można zastanawiać się, na ile powyższe uregulowanie jest zgodne z dyrektywą Rady nr 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa jest również o tyle problematyczna, iż wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 8 maja 2013 r. (sygn: C-142/12) stanowi, że artykuł 74 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisowi prawa krajowego, zgodnie z którym w przypadku zaprzestania działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podstawą opodatkowania czynności jest wartość rynkowa towarów istniejących w dniu tego zaprzestania, chyba że ta wartość odpowiadała w praktyce pozostałej wartości rzeczonych towarów w tamtym momencie i tym samym uwzględnione są zmiany wartości tych towarów między datą ich nabycia a datą zaprzestania działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu. Rozumienie przedstawionej sentencji może być równie niejednoznaczne co rozumienie krajowego przepisu i mimo że artykuł 74 dyrektywy VAT ma bezpośrednią skuteczność (tj. mógłby wyłączyć stosowanie art. 29 ust. 10 ustawy o VAT), trudno budować jego normę jednoznacznie z uwzględnieniem wyroku.

Sam art. 74 dyrektywy brzmi: „W przypadku gdy podatnik wykorzystuje lub przekazuje towary stanowiące część majątku jego przedsiębiorstwa lub gdy towary są zatrzymywane przez podatnika lub jego następców prawnych w przypadku zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu, zgodnie z art. 16 i 18, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych lub, w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie, gdy ma miejsce wykorzystanie, przekazanie lub zatrzymanie tych towarów”.

 

Trudno zatem wskazać tu jednoznaczną sprzeczność z regulacją krajową. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że w przypadku gdy nie ma ceny nabycia (np. dla pawilonu handlowego, który Pani wytworzyła), koszt wytworzenia określić należy w momencie dostawy, tj. ma to być aktualny (potencjalny) koszt wytworzenia takiego pawilonu. Z tego powodu, gdy tak ustalona podstawa opodatkowania jest większa niż wartość rynkowa, podatnicy sprzedają takie środki trwałe przed likwidacją działalności, wtedy bowiem – w uproszczeniu – płacą VAT od realnej wartości rynkowej.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem VAT?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Zadaj pytanie »