Kategoria: Podatek dochodowy

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem dochodowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Podatek za czas zasiłku postojowego w Norwegii

Marcin Sądej • Opublikowane: 2019-07-08

W latach 2008–2015 pracowałem w Norwegi, od dwóch lat pracuję w Polsce. W roku 2010 byłem na zasiłku postojowym w Norwegi (permitering). Mam poważny problem z Polskim urzędem skarbowym, gdyż domaga się też podatku za okres zasiłku opodatkowanego w Norwegii. Na chwilę obecną mam zajęte konto bankowe i auto na poczet długu, który wynosi około 20 000 zł. Jestem na skraju załamania, nie wiem, co mam robić. Proszę o pomoc.

Marcin Sądej

»Wybrane opinie klientów

Szybka i wyczerpująca odpowiedź na zapytanie.
Barbara, 60 lat, księgowa
Bardzo wyczerpujaca, jasna i szybko uzyskana porada. Dziekuje!
Krzysztof
Dziękuję bardzo,na podstawie udzielonej przez eksperta pomocy udało mi się osiągnąć ustalony cel. W przyszłości jeżeli będę mieć problem na pewno ponownie się skontaktuje.
Jakub
Szybka odpowiedź :)
Magdalena
Opinia kompetentna. W ciągu 24 godzin miałem pełną informację co należy mi się od zakładu pracy i jak mogę to uzyskać. Polecam.
Piotr

W zakresie zadanego przez Pana pytania należy rozpatrzyć przepisy zarówno polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy „za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy.

W pierwszej kolejności należy zatem ustalić, gdzie znajdowało się Pana miejsce zamieszkania. W opisie sprawy wskazał Pan, że w latach 2008–2015 pracował Pan w Norwegii. Powstaje pytanie, czy w tym czasie pracował Pan na stałe w Norwegii, czy też była to praca sezonowa, a na stałe mieszkał Pan w Polsce?

 

W dalszej części odpowiedzi muszę odnieść się do przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zgodnie z przepisami umowy wynagrodzenia, pensje oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w związku z wykonywaniem pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest w Norwegii. Z ostatniego fragmentu wynika zatem, że dochody z pracy podlegają opodatkowaniu w Norwegii.

Problem polega jednak na tym, że według stanowiska urzędów skarbowych zasiłek postojowy uzyskiwany z Norwegii nie jest wynagrodzeniem z pracy, ponieważ zasiłek jest wypłacany przez państwo, a nie przez pracodawcę.

 

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2014 r., nr ITPB2/415-1082/13/KK:

„Zasiłek dla bezrobotnych (postojowe), nie może zostać uznany za wynagrodzenie za pracę, o którym mowa w art. 14 ust. 1 polsko – norweskiej konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Pozbawiony jest on bowiem cech takiego świadczenia, tzn. nie jest wypłacany przez pracodawcę za wykonaną na jego rzecz pracę. Należy zakwalifikować go jako inny dochód, o którym mowa w art. 21 ust. 1 tej konwencji. Stosownie do jego treści części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, gdziekolwiek powstałe, nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie”.

Podsumowując, według stanowiska organów podatkowych zasiłek postojowy powinien zostać w całości opodatkowany w miejscu zamieszkania. Jeżeli zatem miał Pan rezydencję podatkową w Polsce, zasiłek należy opodatkować w Polsce. Jeżeli miał Pan rezydencję podatkową w Norwegii, zasiłek należy opodatkować w Norwegii.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podatkiem dochodowym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Zadaj pytanie »