Praca w Danii a podatki w Polsce, jak rozliczyć dochód zagraniczny?

Duńskie dochody polskiego podatnika – rezydencja podatkowa

Zgodnie z art. 3 ust. 1-1a ustawy PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jak rozumiem, Pana ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce, zatem miejscem Pańskiego zamieszkania i jednocześnie krajem rezydencji podatkowej jest Polska.

Polsko-duńska umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

W zakresie pracy najemnej należy sięgnąć do treści art. 14 ust. 1 polsko-duńskiej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania – pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest w Danii. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w Danii.

Powyższe sformułowanie „może być opodatkowane” oznacza, że od woli ustawodawcy danego kraju zależy, czy zdecyduje się on poprzez swoje wewnętrzne prawo na opodatkowanie takich dochodów. Nie jest to dobrowolność istniejąca po stronie podatnika. Zarówno Polska jak i Dania poprzez swoje krajowe przepisy zdecydowały się na opodatkowanie takich dochodów. W rezultacie zwrot „może być opodatkowane” należy odczytywać jako „są opodatkowane”.

Pomiędzy Polską a Danią metoda proporcjonalnego odliczenia

Na mocy Konwencji MLI od 1 stycznia 2020 roku pomiędzy Polską a Danią jako metoda unikania podwójnego opodatkowania obowiązuje metoda proporcjonalnego odliczenia. Zgodnie z art. 5 Konwencji:

„W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce] uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami [Konwencji] mogą być opodatkowane przez [Danię], [Polska] zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w [Danii].”

Należy zaznaczyć, że powyższe przepisy mają charakter regulacji bezwzględnie obowiązujących. Przepisy nie dają podatnikom opcji czy też możliwości wyboru, gdzie chcą opłacać podatek. Podatnik nie może samodzielnie i w sposób wiążący zadecydować, gdzie chce płacić podatek od pracy najemnej.

Obowiązek podatkowy realizowany w Polsce od całości dochodów

Jako polski rezydent podatkowy na mocy art. 3 ust. 1 ustawy PIT ma Pan obowiązek rozliczenia w Polsce podatku od dochodów osiągniętych zarówno w kraju, jak i za granicą. W myśl art. 4a ustawy PIT polskie przepisy należy stosować z uwzględnieniem umów międzynarodowych. W konsekwencji dochód uzyskany z pracy na terytorium Danii opodatkowuje Pan w Polsce i od polskiego podatku może Pan odjąć podatek zapłacony (potrącony) w Danii.

Duński pracodawca płatnikiem podatku swojego pracownika

Na mocy umowy międzynarodowej duńskiego podatku nie może Pan zapłacić w Polsce – żaden przepis UPO nie przewiduje takiej możliwości. Odliczeniu od polskiego podatku podlega wyłącznie podatek zapłacony w Danii. Nota bene wykonując pracę u duńskiego pracodawcy, to ów duński pracodawca pełniący rolę płatnika potrąca z Pana wynagrodzenia podatek. Nie można zwolnić płatnika z tego obowiązku poprzez deklarację, że podatek zapłaci się w kraju rezydencji. Tym bardziej, że nie jest to możliwe do technicznego przeprowadzenia chociażby z uwagi na różne stawki podatkowe (progi podatkowe) kwoty wolne od podatku w Polsce i Danii.

Przedstawiona przez Pana opcja nie ma oparcia w żadnym przepisie podatkowym.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350