Kategoria: Podwójne opodatkowanie

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podwójnym opodatkowaniem?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rozliczenie podatku od dochodu uzyskanego w Norwegii

Aleksander Słysz • Opublikowane: 2015-02-06

Od 8 lipca ubiegłego roku pracowałam w Norwegii. Do tego czasu byłam zatrudniona w Polsce w ramach umowy o pracę. Od sierpnia do końca grudnia ubiegłego roku przebywałam na urlopie bezpłatnym, pracując w tym czasie w Norwegii. Posiadam w Polsce adres stałego zameldowania. W jaki sposób muszę rozliczyć podatek od dochodu uzyskanego w Norwegii? Jaka jest wysokość tego podatku?

Aleksander Słysz

»Wybrane opinie klientów

Po raz drugi zwracam się do eksperta i uzyskuję satysfakcjonującą odpowiedź
Beata, 58 lat
Szybka i wyczerpująca odpowiedź na zapytanie.
Barbara, 60 lat, księgowa
Bardzo wyczerpujaca, jasna i szybko uzyskana porada. Dziekuje!
Krzysztof
Dziękuję bardzo,na podstawie udzielonej przez eksperta pomocy udało mi się osiągnąć ustalony cel. W przyszłości jeżeli będę mieć problem na pewno ponownie się skontaktuje.
Jakub
Szybka odpowiedź :)
Magdalena

Zasadą jest, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z ust. 1a ww. przepisu za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

„1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.”

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy) w tym od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Wymienione tu zasady może modyfikować umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania. Umową taką jest Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokół do tej Konwencji, podpisane w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz.U.2010.134.899 ze zm.). Zgodnie z tą umową określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie. Dopiero jeśli wg tej reguły nie można określić miejsca zamieszkania to przyjmuje się, że osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

„(a) uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste oraz gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

(b) jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba posiada ośrodek interesów życiowych albo nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym stale przebywa;

(c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

(d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych Państw, właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.”

Co do zasady, zgodnie z Konwencją, wynagrodzenia, pensje oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie. By nie dochodziło do podwójnego opodatkowania w przypadku Polski unika się go w taki sposób, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami Konwencji może być opodatkowany w Norwegii, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z tym zastrzeżeniem, że Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

Przekładając powyższe na praktykę i normalny język, jeśli uznamy, że Pani miejscem zamieszkania jest Polska to musi Pani w Polsce rozliczyć dochód z Norwegii, ale nie zapłaci Pani od niego podatku, jednak może zwiększyć on stawkę podatku (wg skali 18% i 32%), który zapłaci Pani w Polsce od dochodu w Polsce. Co nie ma zastosowania w przypadku, gdyby Pani wynagrodzenie norweskie zgodnie z prawem wewnętrznym Norwegii, a dokładniej dochód z niego, był zwolniony z podatku.

Alternatywa ma miejsce w przypadku, gdyby Pani miejsce zamieszkania było w Norwegii i gdyby przeniosła je tam Pani z dniem przeprowadzki. Wtedy rozliczyłaby Pani dochód polski w Polsce, a dochód norweski w Norwegii. Podstawą do takiego twierdzenia byłoby przeniesienie do Norwegii ośrodka interesów życiowych co opiera się o ściślejsze powiązania osobiste oraz gospodarcze z Norwegią. Wymagałoby to również złożenia formularza ZAP-3, jeśli Pani tego nie uczyniła, jest to zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej będącej podatnikiem, w którym wskaże Pani nowy (aktualny) adres zamieszkania w Norwegii. Niestety w formularzu tym nie można wskazać daty historycznej zmiany miejsca zamieszkania, koniecznie należałoby w takim razie złożyć ZAP-3 wraz z krótkimi wyjaśnieniami tj. pismem, gdzie wskazuje Pani, kiedy zmieniła miejsce zamieszkania (8 lipca, gdyby miało to mieć miejsce, byłoby najwygodniej). Jeśli nie złożyła Pani ZAP-3, a zmieniła miejsce zamieszkania, popełniła Pani wykroczenie skarbowe, albowiem zgodnie z Kodeksem karnym skarbowym art. 81 § 1 pkt 1 m.in. każdy, który wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacji objętych nim danych albo też podaje w nim dane niezgodne ze stanem rzeczywistym lub niepełne podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Jednak od negatywnych konsekwencji można się uwolnić, składając wraz z ZAP-3 i pismem wyjaśniającym tzw. czynny żal.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z podwójnym opodatkowaniem?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Zadaj pytanie »