Pakiet medyczny na B2B bez wiedzy a podatek

Pakiet medyczny jako nieodpłatne świadczenie

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy PIT przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Oznacza to, że przedsiębiorca rozliczający się na B2B może mieć przychód także wtedy, gdy kontrahent finansuje mu określoną usługę, na przykład prywatny pakiet medyczny.

Nie każde formalne wpisanie osoby do listy uprawnionych automatycznie przesądza jednak sprawę. Dla bezpieczeństwa podatkowego trzeba ustalić, czy świadczenie było zindywidualizowane, miało konkretną wartość, zostało faktycznie postawione do dyspozycji przedsiębiorcy i czy przedsiębiorca mógł z niego realnie skorzystać. Jeżeli nikt nie poinformował o pakiecie, nie przekazano dostępu, numeru klienta, instrukcji aktywacji ani warunków korzystania, można argumentować, że do czasu uzyskania informacji nie doszło do realnego przysporzenia.

W praktyce najpierw należy poprosić kontrahenta o pisemne potwierdzenie: od kiedy pakiet obowiązywał, jaka była jego miesięczna wartość przypisana do przedsiębiorcy, czy świadczenie było aktywne, czy przedsiębiorca był zgłoszony imiennie oraz czy mógł korzystać z usług medycznych bez dodatkowych czynności.

Kiedy powstaje przychód z pakietu medycznego?

Jeżeli pakiet był faktycznie udostępniony przedsiębiorcy, przychód co do zasady powstaje w okresie, w którym przedsiębiorca otrzymał możliwość korzystania ze świadczenia. Przy usługach rozliczanych miesięcznie będzie to najczęściej miesiąc, za który kontrahent opłacił pakiet i w którym przedsiębiorca mógł z niego korzystać.

Wartość takiego przychodu ustala się według zasad właściwych dla nieodpłatnych świadczeń. W praktyce najczęściej punktem wyjścia jest cena, jaką kontrahent płaci za pakiet przypisany do konkretnej osoby. Jeżeli pakiet obejmuje różne warianty, członków rodziny albo świadczenia częściowo odpłatne, trzeba ustalić wartość faktycznie sfinansowaną przez kontrahenta na rzecz przedsiębiorcy.

Kontrahent, który finansuje pakiet osobie prowadzącej działalność gospodarczą, zasadniczo nie działa jako płatnik PIT od tego świadczenia. To przedsiębiorca powinien samodzielnie ocenić skutki podatkowe i ująć przychód w swojej ewidencji oraz rozliczeniu podatkowym. Podobne stanowisko wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 9 maja 2018 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.161.2018.3.IF.

Co zrobić, gdy o pakiecie dowiadujesz się po kilku miesiącach?

Najważniejsze jest zebranie dokumentów. Warto wystąpić do kontrahenta o informację na piśmie, ponieważ samo ustne stwierdzenie, że pakiet istniał, może nie wystarczyć do prawidłowego rozliczenia. Dokument powinien wskazywać co najmniej okres objęcia pakietem, wartość miesięczną, zakres świadczeń oraz datę, od której przedsiębiorca mógł z nich korzystać.

Następnie trzeba porównać te informacje z rozliczeniami podatkowymi. Jeżeli rok podatkowy jeszcze się nie zakończył, przychód można ująć w bieżących rozliczeniach zgodnie z zasadami właściwymi dla danej formy opodatkowania. Jeżeli rok już się zakończył, może być potrzebna korekta zeznania rocznego, na przykład PIT-36, PIT-36L albo PIT-28, zależnie od formy opodatkowania działalności.

Jeżeli przez nieuwzględnienie świadczenia zaniżono podatek, należy dopłacić zaległość wraz z odsetkami za zwłokę, o ile są należne. W przypadku zaliczek na podatek dochodowy trzeba pamiętać, że w trakcie roku przedsiębiorca nie składa co miesiąc deklaracji PIT, ale ma obowiązek prawidłowo obliczać i wpłacać zaliczki. Po zakończeniu roku zasadnicze znaczenie ma prawidłowe zeznanie roczne i ewentualna korekta.

Czy trzeba składać czynny żal?

Czynny żal jest instytucją z Kodeksu karnego skarbowego, która może chronić przed odpowiedzialnością karną skarbową, jeżeli zostanie złożony zanim organ podatkowy uzyska udokumentowaną wiadomość o czynie albo rozpocznie czynności zmierzające do jego ujawnienia. W praktyce rozważa się go wtedy, gdy podatnik zaniżył przychód, podatek albo zaliczki.

Nie można jednak automatycznie zakładać, że w każdej takiej sytuacji popełniono czyn zabroniony. Zgodnie z art. 1 § 3 Kodeksu karnego skarbowego nie popełnia przestępstwa skarbowego ani wykroczenia skarbowego sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu. Jeżeli przedsiębiorca rzeczywiście nie wiedział o pakiecie, nie otrzymał dokumentów i nie miał możliwości rozpoznania przychodu, argument braku winy może mieć istotne znaczenie.

Mimo to, z praktycznego punktu widzenia, czynny żal bywa składany ostrożnościowo, zwłaszcza gdy korekta dotyczy kilku miesięcy, a podatnik chce jasno wyjaśnić organowi, dlaczego przychód nie został wcześniej wykazany. W piśmie warto opisać, kiedy podatnik dowiedział się o pakiecie, od kogo uzyskał informację, jaka była wartość świadczenia i jakie działania naprawcze podjął.

Jak przygotować korektę i rozliczenie?

Postępowanie powinno być uporządkowane. Najpierw należy ustalić stan faktyczny, potem wartość świadczenia, a dopiero na końcu zdecydować o korekcie i ewentualnym czynnym żalu. Zbyt szybkie rozliczenie bez dokumentów może prowadzić do błędnego zawyżenia albo zaniżenia przychodu.

• Poproś kontrahenta o potwierdzenie okresu objęcia pakietem i jego miesięcznej wartości.
• Ustal, czy pakiet był aktywny i czy mogłeś realnie z niego korzystać.
• Sprawdź, czy świadczenie dotyczy roku bieżącego, czy zakończonego roku podatkowego.
• Jeżeli trzeba, skoryguj ewidencję przychodów oraz zeznanie roczne właściwe dla Twojej formy opodatkowania.
• Oblicz ewentualną dopłatę podatku i odsetki.
• Rozważ złożenie czynnego żalu albo pisemnego wyjaśnienia wraz z korektą, jeżeli istnieje ryzyko odpowiedzialności karnoskarbowej.

W opisanej sytuacji szczególnie istotne jest to, że informacja o pakiecie nie wynikała z umowy ani z wcześniejszej korespondencji. Ten element może przemawiać za brakiem winy, ale nie zwalnia automatycznie z obowiązku prawidłowego rozliczenia przychodu, jeżeli okaże się, że świadczenie faktycznie zostało udostępnione.

Podsumowanie

Pakiet medyczny finansowany przez kontrahenta dla osoby na B2B może być przychodem z nieodpłatnego świadczenia, ale trzeba ustalić, czy przedsiębiorca rzeczywiście otrzymał wymierną i dostępną korzyść. Jeżeli o pakiecie nie wiedział, nie miał dokumentów i nie mógł z niego korzystać, sprawa nie jest oczywista i wymaga oceny dowodów.

Jeżeli po weryfikacji okaże się, że przychód powinien być wykazany, należy ustalić jego wartość, skorygować rozliczenia i dopłacić podatek, jeśli powstała zaległość. Czynny żal warto rozważyć ostrożnościowo, zwłaszcza gdy błąd obejmuje wcześniejsze okresy i zaniżone zaliczki.

FAQ

Czy pakiet medyczny na B2B zawsze jest przychodem?

Nie zawsze. Przychód powstaje wtedy, gdy przedsiębiorca otrzymuje wymierne, zindywidualizowane i dostępne świadczenie. Jeżeli nie wiedział o pakiecie i nie miał realnej możliwości korzystania z niego, trzeba najpierw ustalić fakty.

Kto ma rozliczyć podatek od pakietu medycznego?

Co do zasady rozlicza go sam przedsiębiorca. Kontrahent finansujący pakiet osobie prowadzącej działalność gospodarczą zwykle nie jest płatnikiem podatku od takiego świadczenia.

Jak ustalić wartość przychodu?

Najczęściej podstawą jest miesięczna cena pakietu przypisana do konkretnej osoby. Jeżeli pakiet był częścią większej umowy zbiorczej, warto poprosić kontrahenta o wyliczenie wartości świadczenia przypadającej na przedsiębiorcę.

Czy trzeba korygować zeznanie roczne?

Jeżeli świadczenie dotyczy zakończonego roku i powinno było zostać wykazane jako przychód, korekta zeznania rocznego może być konieczna. Rodzaj formularza zależy od formy opodatkowania działalności.

Czy brak wiedzy o pakiecie zwalnia z podatku?

Brak wiedzy może mieć znaczenie przy ocenie winy i odpowiedzialności karnoskarbowej. Nie zawsze jednak eliminuje obowiązek podatkowy, jeżeli okaże się, że świadczenie było faktycznie dostępne i miało konkretną wartość.

Czy czynny żal wystarczy, aby zamknąć sprawę?

Czynny żal może ograniczyć ryzyko karnoskarbowe, ale nie zastępuje prawidłowego rozliczenia podatku. Jeżeli powstała zaległość, trzeba ją uregulować wraz z ewentualnymi odsetkami.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350
2. Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy - Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
3. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 9 maja 2018 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.161.2018.3.IF