Wygrana w kasynie internetowym z siedzibą na Malcie

Czy gra w zagranicznym kasynie internetowym jest legalna?

W przedstawionym przez Pana problemie w pierwszej kolejności chciałbym wskazać na treść art. 107 § 2 Kodeksu karnego skarbowego, który stanowi, że ten, kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczy w zagranicznej grze hazardowej, podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych. W wypadku mniejszej wagi sprawca czynu zabronionego podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
Zgodnie z art. 23 § 3 Kodeksu karnego skarbowego ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności.
Zgodnie natomiast z treścią art. 1 ust. 2 ustawy o grach hazardowych grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach.

Zobacz też: Kasyno online

Gry pieniężne przez internet

W myśl natomiast art. 2 ust. 1 ww. ustawy grami losowymi są gry, w tym urządzane przez sieć Internet, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik w szczególności zależy od przypadku. Są to:

• gry liczbowe, czyli gry, w których wygraną uzyskuje się przez prawidłowe wytypowanie liczb, znaków lub innych wyróżników, a wysokość wygranych zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek, oraz gra liczbowa keno, w której wygraną uzyskuje się przez prawidłowe wytypowanie liczb, a wysokość wygranych stanowi iloczyn wpłaconej stawki i mnożnika ustalonego dla poszczególnych stopni wygranych;
• gry cylindryczne, w których uczestniczy się w grze przez wytypowanie liczb, znaków lub innych wyróżników, a wysokość wygranej zależy od określonego z góry stosunku wpłaty do wygranej, zaś wynik gry ustalany jest za pomocą urządzenia obrotowego lub gry cylindryczne urządzane na tych zasadach w sieci Internet.

W myśl art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona na podstawie udzielonego zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych. Zatem obecnie obowiązujące polskie przepisy nie zezwalają na przyjmowanie zakładów i organizowanie gier losowych przez internet – organizowanie takich zakładów lub gier przez polskie podmioty jest zatem robione albo bez zezwolenia, albo niezgodnie z nim.

Jak zatem widać, kasyno internetowe stanowi rodzaj gry hazardowej, a uczestniczenie w zagranicznej grze hazardowej stanowi czyn zabroniony przez Kodeks karny skarbowy.

Możliwość uniknięcia odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe

Istnieje jednak możliwość uniknięcia odpowiedzialności poprzez skorzystanie z instytucji czynnego żalu. Zgodnie bowiem z art. 16 Kodeksu karnego skarbowego nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu.

Powyższy przepis stosuje się tylko wtedy, gdy w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną uszczuploną popełnionym czynem zabronionym. Jeżeli czyn zabroniony nie polega na uszczupleniu tej należności, a orzeczenie przepadku przedmiotów jest obowiązkowe, sprawca powinien złożyć te przedmioty. Zawiadomienie powinno być złożone na piśmie albo przekazane ustnie do protokołu. Ustawa nie wymaga wskazania uzasadnienia takiego zawiadomienia, co oznacza, ze może Pan po prostu wskazać, że nie wiedział Pan, że uczestniczenie w zagranicznych grach hazardowych jest nielegalne.

Dodatkowo, jak stanowi art. 29 Kodeksu karnego skarbowego, przepadek przedmiotów obejmuje przedmiot pochodzący bezpośrednio z przestępstwa skarbowego. W świetle art. 30 § 5 w wypadkach określonych w art. 107 § orzeka się przepadek dokumentu lub urządzenia do gry losowej, gry na automacie lub zakładu wzajemnego, a także znajdujących się w nich środków pieniężnych oraz wygranych, które na podstawie tego dokumentu przypadają grającemu, a także środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w grze lub wpłaconych stawek

Zatem jeżeli złoży Pan do urzędu skarbowego zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego (czynny żal) oraz pieniądze z wygranej podda Pan przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa, to uniknie Pan odpowiedzialności karnoskarbowej. Czynny żal należy złożyć do naczelnika urzędu celno-skarbowego.

Warto również wskazać, że w myśl art. 16 § 5 powyższe zawiadomienie jest bezskuteczne, jeżeli zostało złożone:

• w czasie, kiedy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego;
• po rozpoczęciu przez organ ścigania czynności służbowej, w szczególności przeszukania, czynności sprawdzającej lub kontroli zmierzającej do ujawnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, chyba że czynność ta nie dostarczyła podstaw do wszczęcia postępowania o ten czyn zabroniony.Kliknij tutaj i zapytaj prawnika online ›
  

Skuteczne złożenie czynnego żalu

Oznacza to, że czynny żal jest skuteczny wyłącznie, jeżeli dokonana Pan zawiadomienia, zanim organ podatkowy samodzielnie dowie się o całej sprawie.

Podsumowując powyższe, wskazać należy, że jeżeli nie otrzymał Pan żadnego pisma z urzędu celno-skarbowego, to znaczy, że może Pan złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (tzw. czynny żal). Będzie Pan musiał również poddać przepadkowi całość uzyskanej wygranej w grach hazardowych. Dzięki temu uniknie Pan jednak odpowiedzialności karno-skarbowej.

W zakresie kwestii ewentualnego opodatkowania takiej wygranej należy wskazać na treść art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, który podaje, że podatku dochodowego nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy tj. przychodów pochodzących z czynów zabronionych. W rezultacie taka wygrana nie podlega opodatkowaniu ponieważ pochodzi z nielegalnego (zabronionego przez prawo) źródła. Zatem dochód z wygranej w kasynie internetowym nie będzie podlegał opodatkowaniu.

Potwierdza to interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 31.07.2009 r., nr ITPB1/415-434/09/MR:

„Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza wziąć udział w grze losowej organizowanej za pośrednictwem sieci Internet przez organizatora prowadzącego kasyno on-line, mającego siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (tam znajduje się również serwer).

Dodatkowo, wykonanie określonych przepisami tej ustawy obowiązków zabezpieczają sankcje karne – art. 107 i 108 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 111, poz. 765 z późn. zm.). Zgodnie z art. 107 § 1 i § 2 kodeksu, kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie, grę na automacie o niskich wygranych lub zakład wzajemny, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Tej samej karze podlega, kto na terytorium RP uczestniczy w zagranicznej grze losowej lub zagranicznym zakładzie wzajemnym.

Operowanie więc przez państwo zakazem, wspartym odpowiednimi sankcjami karnymi powoduje, że prowadzona wbrew temu zakazowi działalność nie może być traktowana jako podlegająca obowiązkowi podatkowemu. Konsekwencją prawną takiej działalności jest wymierzenie w przewidzianym przez prawo trybie stosownej kary, a nie jej opodatkowanie. Czynność prawnie zabroniona nie może rodzić skutków w postaci zobowiązania podatkowego.

Gra w internetowym kasynie a podatek dochodowy

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Ustawodawca używając sformułowania »czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy« miał na uwadze zachowania się podmiotów, które nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego. Zatem pojęcie »czynności«, o których mowa w tym przepisie, oznacza zachowania (czynności faktyczne), które w ogóle nie mogą być wskazane w treści ważnej czynności prawnej, jako świadczenie strony tej czynności. Przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą być zachowania, które ze swojej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Chodzi więc o czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku prawnego.

Z postanowień ww. regulacji wynika generalna zasada, że przychody wynikające z zachowań, które w żadnych warunkach i okolicznościach nie mogą zostać zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, nie podlegają opodatkowaniu. Przepis ten stanowi zatem wyraz dezaprobaty ustawodawcy w stosunku do określonych zachowań, w tym także takich, które są potępiane przez społeczeństwo. Celem tego przepisu jest wykluczenie sprzeczności pomiędzy ustawową o podatku dochodowym ww., a przepisami prawa cywilnego i karnego, co jest przejawem respektowania zasady jednolitości prawa. Z punktu widzenia tej zasady istotne jest, aby przepisy ustaw podatkowych w żaden sposób nie kolidowały z uniwersalnymi wartościami, które zostały usankcjonowane w przepisach prawa karnego i prawa cywilnego.

W rezultacie ewentualny przychód (wygrana) osiągnięty przez Wnioskodawcę z udziału w grze losowej na warunkach przedstawionych we wniosku nie może być objęty regulacjami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. Wnioskodawca powinien mieć również świadomość istnienia negatywnych skutków opisanego w zdarzeniu postępowania. Uczestnictwo bowiem w przedmiotowej grze penalizowane jest odpowiednimi przepisami innych ustaw (kodeks karny skarbowy)”.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350
2. Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy - Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930