Opłata targowa

Problematyka opłaty targowej został uregulowana przez ustawodawcę krótko – w zasadzie jedynie w dwóch artykułach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844) możemy przeczytać o zasadach nakładania opłaty targowej.

Mianowicie na mocy art. 15 § 1 i § 3 ww. ustawy opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach, a samą opłatę targową pobiera się niezależnie od należności przewidzianych w odrębnych przepisach za korzystanie z urządzeń targowych oraz za inne usługi świadczone przez prowadzącego targowisko.

Artykuł 16 ww. ustawy stanowi, że zwalnia się od opłaty targowej osoby i jednostki wymienione w art. 15 ust. 1 (tzn. osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach.

Zatem na podstawie przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić można, że:

1. Pan jako właściciel jest podatnikiem podatku od nieruchomości od przedmiotowej nieruchomości.
2. Sprzedaż prowadzi w ww. nieruchomości posiadacz zależny.
3. Kiosk stanowi tymczasowy obiekt budowlany, co zgodnie z ustawą Prawo budowlane oznacza „obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe”.