• Stan prawny na: 2026-05-25
Wezwanie z urzędu skarbowego w sprawie art. 57 § 1 K.k.s. oznacza, że organ podejrzewa uporczywe niewpłacanie podatku w terminie i rozważa zakończenie sprawy mandatem karnym.
W takiej sytuacji warto przygotować dowody zapłaty zaległości, odsetek i okoliczności łagodzących. Mandat wymaga zgody sprawcy, a odmowa może spowodować skierowanie sprawy do sądu.

Wezwanie do stawiennictwa w charakterze sprawcy wykroczenia skarbowego zwykle oznacza, że urząd skarbowy zebrał informacje o zaległościach podatkowych i rozważa zakończenie sprawy w trybie mandatowym. Podstawą jest art. 57 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, zgodnie z którym podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
Kluczowe jest słowo „uporczywie”. Samo jednorazowe spóźnienie nie musi jeszcze oznaczać odpowiedzialności z tego przepisu. Organ bada między innymi liczbę opóźnień, ich długość, wysokość zaległości, reakcję podatnika na wezwania oraz to, czy zaległość została dobrowolnie uregulowana.
W sprawach dotyczących PIT, VAT albo innych podatków urząd może wzywać podatnika w celu złożenia wyjaśnień, ustalenia okoliczności zaległości oraz ewentualnego zaproponowania mandatu. Nie należy ignorować takiego wezwania, ponieważ brak reakcji może pogorszyć ocenę zachowania podatnika.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Wykroczenie skarbowe może zakończyć się mandatem, jeżeli okoliczności czynu i osoba sprawcy nie budzą istotnych wątpliwości, nie ma potrzeby wymierzenia surowszej kary, a sprawca wyrazi zgodę na przyjęcie mandatu. Mandat nie jest narzucany jednostronnie. Jeżeli podatnik nie wyrazi zgody, organ nie może skutecznie zakończyć sprawy mandatem.
Przyjęcie prawomocnego mandatu powoduje, że sprawa nie jest kierowana do sądu w tym zakresie. Jest to praktyczna korzyść, ale nie oznacza, że mandat należy przyjmować automatycznie. Jeżeli podatnik nie zgadza się z zarzutem, kwotą, okresem zaległości albo oceną „uporczywości”, powinien ostrożnie rozważyć, czy przyjęcie mandatu jest dla niego korzystne.
Grzywna za wykroczenie skarbowe jest wymierzana kwotowo w granicach określonych w Kodeksie karnym skarbowym. W trybie mandatowym jej wysokość jest dodatkowo ograniczona ustawowym limitem. Organ powinien uwzględnić stopień winy, społeczną szkodliwość czynu, rozmiar zaległości, zachowanie podatnika po wykryciu nieprawidłowości oraz działania zmierzające do zapłaty podatku.
Najważniejsze jest uporządkowanie dokumentów przed stawiennictwem. Warto zabrać potwierdzenia przelewów zaległego podatku, dowody zapłaty odsetek, deklaracje lub korekty deklaracji, korespondencję z urzędem oraz dokumenty pokazujące przyczyny opóźnienia, na przykład utratę płynności, chorobę, błąd księgowy albo zmianę obsługi księgowej.
Podczas rozmowy należy mówić rzeczowo i unikać emocjonalnych deklaracji. Dobrze jest wskazać, czy zaległość została już zapłacona, kiedy dokonano płatności, czy złożono korekty oraz jakie działania podjęto, aby sytuacja się nie powtórzyła. Taka postawa może mieć znaczenie przy ocenie stopnia winy i wysokości mandatu.
Jeżeli zaległość nadal istnieje, warto ustalić, czy możliwa jest szybka zapłata albo złożenie odrębnego wniosku o ulgę w spłacie zobowiązania podatkowego. Sama trudna sytuacja finansowa nie usuwa automatycznie odpowiedzialności skarbowej, ale może być okolicznością istotną przy wymiarze kary.
Tak. W toku rozmowy z organem można przedstawiać okoliczności łagodzące i wnioskować o wymierzenie możliwie najniższej grzywny. Podstawowe znaczenie mają tu dyrektywy wymiaru kary z art. 12 i art. 13 K.k.s., czyli między innymi stopień winy, stopień społecznej szkodliwości czynu, rozmiar naruszenia obowiązku podatkowego oraz zachowanie sprawcy po popełnieniu czynu.
Argumentami przemawiającymi za niższym mandatem mogą być w szczególności: dobrowolna zapłata zaległości, zapłata odsetek, niewielka skala opóźnienia, brak wcześniejszych podobnych naruszeń, realne problemy płynnościowe, współpraca z organem i wdrożenie zmian organizacyjnych w firmie.
Nie warto natomiast składać nieprawdziwych wyjaśnień ani bagatelizować sprawy. Jeżeli urząd ma dane z deklaracji, rachunków bankowych albo systemów podatkowych, sprzeczne wyjaśnienia mogą zostać ocenione negatywnie.
Czynny żal jest skuteczny tylko wtedy, gdy spełnia warunki z Kodeksu karnego skarbowego. Zgodnie z art. 16 § 5 K.k.s. zawiadomienie jest bezskuteczne, jeżeli zostało złożone w czasie, kiedy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu czynu, albo po rozpoczęciu czynności służbowej zmierzającej do jego ujawnienia, chyba że czynność ta nie dostarczyła podstaw do wszczęcia postępowania.
Otrzymanie wezwania w charakterze sprawcy wykroczenia skarbowego często oznacza, że na skuteczny czynny żal jest już za późno. Nie przesądza to jednak automatycznie o wysokości kary. Zapłata zaległości, odsetek i rzeczowe wyjaśnienie sytuacji nadal mogą ograniczyć negatywne konsekwencje.
Przed podpisaniem mandatu należy sprawdzić, jakiego okresu, jakiego podatku i jakiej kwoty dotyczy zarzut. Warto też upewnić się, czy organ zarzuca rzeczywiście uporczywe niewpłacanie podatku, czy jedynie pojedyncze opóźnienie.
Jeżeli podatnik ma uzasadnione argumenty, że nie doszło do uporczywości, że zaległość została błędnie ustalona albo że nie jest sprawcą czynu, powinien rozważyć odmowę przyjęcia mandatu. Trzeba jednak pamiętać, że odmowa może spowodować skierowanie sprawy do sądu, gdzie rozstrzygnięcie zależy od oceny dowodów.
Jeżeli podatnik przyznaje, że do opóźnień doszło, zaległość została zapłacona, a mandat jest umiarkowany, zakończenie sprawy w trybie mandatowym może być praktycznym rozwiązaniem. Decyzję najlepiej podjąć po ocenie dokumentów i możliwych ryzyk.
Poniższe przykłady pokazują, jak urząd może oceniać różne sytuacje związane z opóźnieniami w zapłacie podatku.
Przedsiębiorczyni przez kilka miesięcy spóźniała się z zaliczkami na PIT, ale po otrzymaniu wezwania zapłaciła całą zaległość z odsetkami i przygotowała zestawienie przelewów. W urzędzie wyjaśniła, że opóźnienia wynikały z utraty płynności po niewypłacalności kontrahenta. Takie dokumenty nie wyłączają automatycznie odpowiedzialności, ale mogą pomóc w uzyskaniu niższego mandatu.
Podatnik otrzymał wezwanie w sprawie VAT za kilka okresów rozliczeniowych. Uważał, że urząd błędnie przypisał mu część zaległości, ponieważ jedna płatność została zaksięgowana na niewłaściwy okres. Przed przyjęciem mandatu złożył wyjaśnienia i przedstawił potwierdzenie przelewu. W takiej sytuacji nie należy podpisywać mandatu bez wcześniejszego wyjaśnienia rozbieżności.
Osoba wynajmująca mieszkanie nie płaciła w terminie ryczałtu od przychodów z najmu. Po kontroli uregulowała zaległość, ale urząd uznał, że opóźnienia powtarzały się przez dłuższy czas. Podatniczka przedstawiła dowody zapłaty i wyjaśniła, że po wykryciu błędu zmieniła sposób obsługi rozliczeń. Organ może nadal zaproponować mandat, lecz te okoliczności mogą wpływać na jego wysokość.
Nie. Art. 57 § 1 K.k.s. wymaga uporczywego niewpłacania podatku w terminie. Jednorazowe opóźnienie może rodzić odsetki podatkowe, ale nie zawsze uzasadnia odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe.
Nie. Mandat karny skarbowy wymaga zgody sprawcy. Odmowa przyjęcia mandatu może jednak skutkować skierowaniem sprawy do sądu, dlatego przed decyzją warto ocenić dowody i ryzyko procesowe.
Nie zawsze. Zapłata zaległości i odsetek jest bardzo ważna, ale nie musi automatycznie umorzyć odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe. Może natomiast istotnie wpłynąć na ocenę sprawy i wysokość grzywny.
Można go złożyć, ale po wezwaniu w charakterze sprawcy często będzie bezskuteczny, jeżeli urząd miał już udokumentowaną wiadomość o czynie albo rozpoczął czynności zmierzające do jego ujawnienia.
Warto zabrać potwierdzenia zapłaty podatku i odsetek, korekty deklaracji, korespondencję z urzędem, zestawienie zaległości oraz dokumenty wyjaśniające przyczyny opóźnień. Im lepiej udokumentowane działania naprawcze, tym łatwiej argumentować za łagodniejszym rozstrzygnięciem.
Wezwanie z urzędu skarbowego w sprawie uporczywego niewpłacania podatku wymaga szybkiej i spokojnej reakcji. Najpierw trzeba ustalić, jakiego podatku i okresu dotyczy zarzut, sprawdzić prawidłowość kwot oraz uregulować zaległość z odsetkami, jeżeli jest bezsporna.
W rozmowie z urzędem warto przedstawić konkretne dokumenty i okoliczności łagodzące. Przyjęcie mandatu może zakończyć sprawę bez sądu, ale powinno być świadomą decyzją. Jeżeli zarzut jest niejasny, kwota sporna albo brak cechy uporczywości, przed podpisaniem mandatu warto zasięgnąć porady.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy, Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją spawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Adam Nowak
>> więcej informacji
Indywidualne Porady Prawne
Zapytaj prawnika