• Stan prawny na: 2026-05-29
Przelewy między matką a córką mogą być pożyczką albo darowizną. O kwalifikacji decydują przede wszystkim ustalenia stron, obowiązek zwrotu pieniędzy, późniejsze spłaty oraz dokumenty potwierdzające przepływy na rachunkach.
Jeżeli pieniądze zostały zwrócone, łatwiej wykazać pożyczkę. Przy większych kwotach trzeba jednak pamiętać o zasadach zgłoszenia PCC-3, a przy darowiźnie o zgłoszeniu SD-Z2 i terminie 6 miesięcy.

Sam fakt, że pieniądze zostały przelane z konta matki na konto córki, nie przesądza jeszcze, czy była to pożyczka, czy darowizna. Trzeba ustalić, jaki był rzeczywisty zamiar stron. Jeżeli od początku było wiadomo, że pieniądze mają zostać oddane, mamy do czynienia z pożyczką. Jeżeli matka przekazała środki bez obowiązku zwrotu, będzie to darowizna.
W opisanej sytuacji bardzo ważne są późniejsze przelewy zwrotne. Jeżeli córka po pewnym czasie oddawała matce te same lub odpowiadające im kwoty, można wykazywać, że były to pożyczki. Tytuł przelewu nie musi zawierać słowa „pożyczka”, choć taki opis zdecydowanie ułatwia późniejsze wyjaśnienia. Liczą się także: historia rachunku, korespondencja, wiadomości, ewentualne notatki stron i logiczny ciąg przepływów pieniężnych.
Jeżeli łączna kwota pożyczek od matki w okresie rozliczanym według przepisów podatkowych nie przekracza limitu właściwego dla najbliższej rodziny, pożyczka co do zasady korzysta ze zwolnienia bez dodatkowych formalności. Przy wyższych kwotach zwolnienie nadal może być możliwe, ale trzeba dochować warunków formalnych.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Pożyczki pieniężne są objęte podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ale w najbliższej rodzinie przewidziano zwolnienia. Matka i córka należą do najbliższej rodziny, dlatego pożyczka może korzystać ze zwolnienia z PCC.
Przy pożyczkach od najbliższych istotny jest limit 36 120 zł liczony łącznie od tej samej osoby według zasad przewidzianych dla tego zwolnienia. Jeżeli kwota pożyczek od matki mieści się w limicie, co do zasady nie trzeba składać deklaracji PCC-3. Jeżeli limit jest przekroczony, dla zachowania pełnego zwolnienia trzeba zwykle złożyć deklarację PCC-3 w terminie 14 dni od zawarcia umowy pożyczki oraz udokumentować otrzymanie pieniędzy przelewem, przekazem pocztowym albo innym dopuszczalnym dowodem płatności na rachunek.
Jeżeli pożyczka została faktycznie udzielona, ale nie zgłoszono jej w terminie, sytuację trzeba ocenić ostrożnie. W niektórych przypadkach możliwe jest złożenie zaległej deklaracji, zapłata podatku według zwykłej stawki wraz z odsetkami i dołączenie czynnego żalu. Nie daje to jednak automatycznej gwarancji uniknięcia wszystkich konsekwencji, zwłaszcza jeżeli urząd skarbowy wcześniej podjął już czynności w tej sprawie.
Darowizna występuje wtedy, gdy matka przekazuje pieniądze córce bez obowiązku ich zwrotu. Nie chodzi więc o sam brak tytułu przelewu, ale o rzeczywiste ustalenia stron. Jeżeli córka nigdy nie miała oddawać pieniędzy albo strony po czasie uzgodniły, że kwota nie będzie zwracana, urząd może traktować przelew jako darowiznę.
Darowizna od matki również może korzystać ze zwolnienia podatkowego dla najbliższej rodziny. Przy kwotach przekraczających ustawowy limit konieczne jest jednak zgłoszenie nabycia na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania darowizny. Przy darowiźnie pieniężnej trzeba też posiadać dowód przekazania środków na rachunek płatniczy, rachunek bankowy albo przekaz pocztowy.
Jeżeli termin 6 miesięcy został przekroczony, zwolnienie dla najbliższej rodziny może zostać utracone. Wtedy darowizna jest rozliczana według zasad właściwych dla I grupy podatkowej. W praktyce warto ustalić osobno każdą płatność: datę wpływu, kwotę, cel, czy był zwrot oraz czy istniały jakiekolwiek ustalenia o obowiązku oddania pieniędzy.
Przy pożyczce ryzykiem jest przede wszystkim utrata prawa do zwolnienia i konieczność zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. W określonych sytuacjach przepisy przewidują także sankcyjną stawkę 20%, zwłaszcza gdy podatnik powołuje się na pożyczkę dopiero w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego albo kontroli celno-skarbowej, a wcześniej nie dopełnił obowiązków.
Przy darowiźnie brak zgłoszenia SD-Z2 w terminie może oznaczać utratę zwolnienia dla najbliższej rodziny. Wtedy urząd może ustalić podatek według zasad dla I grupy podatkowej. Jeżeli podatnik nie ujawnił przedmiotu opodatkowania albo nie złożył wymaganej deklaracji, mogą pojawić się również konsekwencje karne skarbowe.
Zgodnie z art. 54 Kodeksu karnego skarbowego podatnik, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania albo nie składa deklaracji i przez to naraża podatek na uszczuplenie, może ponosić odpowiedzialność karną skarbową. Skala odpowiedzialności zależy między innymi od kwoty podatku narażonego na uszczuplenie.
Jeżeli urząd skarbowy nie rozpoczął jeszcze czynności dotyczących konkretnych przelewów, warto rozważyć złożenie zaległych deklaracji albo zgłoszeń wraz z czynnym żalem. Czynny żal powinien wyjaśniać, na czym polegało uchybienie, kiedy doszło do przelewów, jakie kwoty były pożyczkami lub darowiznami oraz jakie dokumenty potwierdzają stanowisko podatnika.
Czynny żal nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku, jeżeli podatek jest należny. Może natomiast ograniczyć ryzyko odpowiedzialności karnej skarbowej, o ile zostanie złożony skutecznie i zanim organ uzyska udokumentowaną wiadomość o czynie albo rozpocznie właściwe czynności. Dlatego im wcześniej podatnik uporządkuje sprawę, tym lepiej.
W praktyce nie należy automatycznie zgłaszać wszystkiego jako darowizny albo wszystkiego jako pożyczki. Jeżeli pieniądze były zwracane, trzeba zebrać dowody zwrotów. Jeżeli część kwot nie została zwrócona i nie miała być zwracana, należy rozważyć rozliczenie jej jako darowizny.
Przed kontaktem z urzędem warto przygotować zestawienie przelewów obejmujące daty, kwoty, rachunki bankowe, tytuły przelewów i późniejsze spłaty. Pomocne są również potwierdzenia przelewów, historia konta, wiadomości SMS lub e-mail, notatka opisująca ustalenia rodzinne oraz ewentualna pisemna umowa pożyczki sporządzona choćby po fakcie jako potwierdzenie wcześniejszych uzgodnień.
Jeżeli przelewy były wykonywane w obie strony i kwoty się bilansują, można wykazywać, że były to pożyczki zwrotne. Jeżeli zwrotu nie było, trzeba ustalić, czy nadal istnieje obowiązek oddania pieniędzy. Sam upływ czasu nie zmienia automatycznie pożyczki w darowiznę, ale brak jakichkolwiek spłat i brak dowodów ustaleń może utrudnić obronę stanowiska podatnika.
Poniższe sytuacje pokazują, jak urząd może oceniać przelewy między matką a córką w zależności od kwoty, zwrotu pieniędzy i dochowania formalności.
Matka przelała córce 35 000 zł na remont, a córka w ciągu kolejnych miesięcy oddała całą kwotę w kilku przelewach. Jeżeli łączna wartość pożyczek od matki nie przekroczyła właściwego limitu, córka może wykazywać, że była to pożyczka zwolniona z PCC bez obowiązku składania PCC-3. Kluczowe są potwierdzenia wpływu i zwrotu pieniędzy.
Córka otrzymała od matki 60 000 zł i miała oddać pieniądze po sprzedaży samochodu. Kwota przekracza limit, dlatego dla zachowania pełnego zwolnienia z PCC potrzebne było zgłoszenie PCC-3 w terminie 14 dni oraz dowód przekazania środków przelewem. Jeżeli zgłoszenia nie było, należy ocenić możliwość złożenia zaległej deklaracji i czynnego żalu.
Matka przelewała córce mniejsze kwoty na bieżące wydatki i nigdy nie oczekiwała zwrotu. Córka nie wykonywała przelewów zwrotnych, a z rozmów wynikało, że była to pomoc bezzwrotna. W takiej sytuacji urząd może potraktować środki jako darowizny, a przy przekroczeniu limitu konieczne jest sprawdzenie, czy należało złożyć SD-Z2.
Nie. Jeżeli strony ustaliły obowiązek zwrotu pieniędzy, a przelewy zostały później oddane, można wykazywać pożyczkę. Darowizna występuje wtedy, gdy pieniądze przekazano bez obowiązku zwrotu.
Nie, ale utrudnia dowodzenie. Warto wtedy pokazać przelewy zwrotne, zestawienie przepływów, korespondencję lub inne dowody, z których wynika, że pieniądze miały zostać oddane.
Jeżeli łączna kwota pożyczek od tej samej osoby mieści się w limicie 36 120 zł i spełnione są warunki zwolnienia, co do zasady nie ma obowiązku składania PCC-3. Trzeba jednak uwzględnić wszystkie pożyczki od matki z właściwego okresu, a nie tylko jeden przelew.
Należy ustalić, czy była to pożyczka, czy darowizna, obliczyć ewentualny podatek i rozważyć złożenie zaległej deklaracji lub zgłoszenia wraz z czynnym żalem. Skutki zależą od kwot, dat i tego, czy urząd rozpoczął już czynności.
Tak, urząd może pytać o źródło środków i charakter przelewów, zwłaszcza gdy widzi znaczne przepływy na rachunkach. Dlatego warto zachować historię konta i potwierdzenia zwrotów pożyczek.
Przelewy między matką a córką nie są automatycznie darowizną. Jeżeli pieniądze były zwracane, można bronić stanowiska, że były to pożyczki. Przy kwotach mieszczących się w limicie rodzinnym formalności są ograniczone, ale przy wyższych kwotach trzeba pamiętać o PCC-3 i 14-dniowym terminie. Jeżeli środki były bezzwrotne, należy ocenić obowiązki związane z darowizną i zgłoszeniem SD-Z2 w terminie 6 miesięcy.
Najbezpieczniej uporządkować przelewy chronologicznie, oddzielić pożyczki od darowizn i dopiero na tej podstawie zdecydować, czy potrzebne są zaległe zgłoszenia, deklaracje, zapłata podatku lub czynny żal.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją spawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Paulina Olejniczak-Suchodolska
Radca prawny, absolwentka Wydziału Prawa na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończyła aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała współpracując z kancelariami prawnymi. Specjalizuje się głównie w prawie...
>> więcej informacjiIndywidualne Porady Prawne
Zapytaj prawnika