• Stan prawny na: 2026-05-31
Przelew pieniędzy od córki na konto rodzica nie zawsze jest darowizną. Jeżeli strony umówiły się jedynie na krótkie przechowanie środków, urząd może badać, czy powstał depozyt nieprawidłowy opodatkowany PCC.
Kluczowe jest ustalenie, czy matka zgodziła się przyjąć pieniądze na przechowanie, czy przelew był jednostronny i natychmiast zwrócony. Inaczej rozlicza się darowiznę, inaczej depozyt, a jeszcze inaczej sytuację, w której część środków została zajęta przez komornika.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu

W opisanej sytuacji najważniejsze jest rozróżnienie trzech możliwych kwalifikacji: darowizny, depozytu nieprawidłowego oraz jednostronnego przelewu wykonanego bez wcześniejszej zgody odbiorcy. Każda z nich wywołuje inne skutki podatkowe i dowodowe.
Darowizna polega na bezpłatnym przysporzeniu na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. W praktyce oznacza to, że córka musiałaby chcieć przekazać matce pieniądze na własność, a matka musiałaby tę darowiznę przyjąć. Jeżeli zamiarem córki było jedynie krótkie przechowanie pieniędzy i późniejszy zwrot, nie jest to typowa darowizna.
Nie należy więc zgłaszać tej czynności jako darowizny wyłącznie po to, aby uniknąć PCC, jeżeli z okoliczności wynika, że środki miały zostać tylko przechowane i oddane. Urząd skarbowy może badać faktyczny cel przelewu, treść wiadomości między stronami, tytuł przelewu, czas zwrotu oraz to, czy odbiorca pieniędzy mógł nimi dysponować.
Inaczej należy ocenić sytuację, w której córka przelała pieniądze bez uprzedzenia, a matka nie umawiała się wcześniej na ich przyjęcie. Umowa, także depozytu, wymaga zgodnych oświadczeń woli. Jeżeli matka po zauważeniu wpływu niezwłocznie odesłała pieniądze, można argumentować, że nie doszło do zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, lecz do szybkiego zwrotu nienależnie lub jednostronnie przekazanych środków. Taka argumentacja wymaga jednak zachowania dowodów.
Zobacz również: przelewy między członkami rodziny
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego, jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce. Jest to właśnie depozyt nieprawidłowy.
W przypadku pieniędzy przekazanych na rachunek bankowy problem polega na tym, że odbiorca przelewu co do zasady może nimi rozporządzać. Nie chodzi więc wyłącznie o to, czy faktycznie zapłacił nimi swoje zobowiązania. Istotne jest również to, czy z umowy albo okoliczności wynikało, że pieniądze zostały mu oddane na przechowanie i mają zostać zwrócone.
Depozyt nieprawidłowy różni się od zwykłego przechowania. Przy zwykłym przechowaniu przechowawca ma zachować rzecz i oddać tę samą rzecz. Przy pieniądzach przekazanych na rachunek bankowy oddaje się zwykle tę samą kwotę, a nie te same banknoty. Dlatego w takich sprawach organy podatkowe często analizują, czy w istocie nie doszło do czynności podobnej podatkowo do pożyczki.
Umowa depozytu nieprawidłowego podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Podatnikiem jest przechowawca, czyli osoba, która przyjęła pieniądze na przechowanie. Podstawą opodatkowania jest kwota albo wartość depozytu.
Aktualna stawka PCC dla umowy pożyczki i depozytu nieprawidłowego wynosi 0,5%. Jeżeli więc strony rzeczywiście zawarły depozyt nieprawidłowy na 90 000 zł, podatek zasadniczo liczy się od całej kwoty przekazanej na przechowanie, a nie tylko od kwoty, której nie udało się zwrócić z powodu zajęcia komorniczego.
Obowiązek podatkowy powstaje co do zasady z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. W praktyce przy depozycie nieprawidłowym będzie to moment, w którym pieniądze zostały wydane przechowawcy, czyli najczęściej chwila ich wpływu na rachunek bankowy, o ile istniała zgoda na ich przyjęcie na przechowanie.
Deklarację PCC-3 należy złożyć bez wezwania organu podatkowego, a podatek wpłacić w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli termin minął, należy rozważyć niezwłoczne złożenie deklaracji, zapłatę podatku z odsetkami oraz czynny żal, o ile występuje ryzyko odpowiedzialności karnoskarbowej.
Zgłoszenie SD-Z2 dotyczy darowizn oraz innych nabyć objętych podatkiem od spadków i darowizn. W najbliższej rodzinie możliwe jest zwolnienie, jeżeli spełnione są warunki ustawowe, w tym co do zasady zgłoszenie w terminie 6 miesięcy i udokumentowanie przelewu przy darowiźnie pieniężnej.
Nie oznacza to jednak, że każdy przelew rodzinny można bezpiecznie potraktować jako darowiznę. Jeżeli córka nie chciała wzbogacić matki, lecz jedynie zabezpieczyć środki przed naciskiem narzeczonego, a matka miała pieniądze zwrócić, zgłoszenie darowizny może być sprzeczne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń.
W praktyce bezpieczniej jest opisać stan faktyczny zgodnie z prawdą: kto był właścicielem pieniędzy, po co je przelano, czy matka wyraziła zgodę na przechowanie, kiedy nastąpił zwrot i dlaczego zwrócono kwotę pomniejszoną o zajęcie komornicze.
Jeżeli na rachunku matki było zajęcie komornicze, bank mógł przekazać część środków na poczet jej długu. Z punktu widzenia relacji rodzinnej nie oznacza to automatycznie, że córka podarowała matce 10 000 zł. Jeżeli pieniądze nadal należały ekonomicznie do córki, a matka miała je zwrócić, córka może mieć wobec matki roszczenie o zwrot brakującej kwoty.
Dla celów dowodowych warto sporządzić pisemne oświadczenie albo porozumienie między matką i córką. Dokument powinien wskazywać, że pieniądze należały do córki, zostały przekazane wyłącznie na krótki czas, część środków została zajęta w związku z długiem matki, a matka zobowiązuje się rozliczyć brakującą kwotę. Taki dokument nie usuwa automatycznie obowiązków podatkowych, ale pomaga wyjaśnić, że nie doszło do darowizny.
Jeżeli urząd zakwalifikuje całość jako depozyt nieprawidłowy, spłata długu matki z pieniędzy córki nie obniża zasadniczo podstawy PCC. Jeżeli natomiast uda się wykazać, że nie było zgody na przyjęcie depozytu i nastąpił jedynie szybki zwrot omyłkowo albo jednostronnie przelanych środków, można argumentować brak czynności podlegającej PCC.
Jeżeli po analizie okoliczności wynika, że doszło do depozytu nieprawidłowego, a termin 14 dni już upłynął, nie warto czekać na wezwanie urzędu. Zwykle należy złożyć PCC-3, zapłacić podatek oraz odsetki za zwłokę liczone od dnia po upływie terminu płatności do dnia zapłaty.
W razie spóźnienia należy też rozważyć złożenie czynnego żalu. Czynny żal powinien zostać złożony zanim organ podatkowy uzyska udokumentowaną wiadomość o czynie albo rozpocznie czynności służbowe zmierzające do jego ujawnienia. Jego skuteczność zależy od konkretnej sytuacji.
Trzeba pamiętać, że ustawa o PCC przewiduje także sankcyjną stawkę 20% w określonych przypadkach, między innymi gdy podatnik powołuje się przed organem na fakt zawarcia pożyczki albo depozytu nieprawidłowego, a należny podatek nie został wcześniej zapłacony. To dodatkowy powód, aby nie ignorować sprawy.
Najlepiej zebrać i zachować komplet dokumentów: potwierdzenie przelewu od córki, potwierdzenie przelewu zwrotnego, informację o zajęciu komorniczym, tytuły przelewów, wiadomości między matką i córką oraz pisemne wyjaśnienie celu operacji. Ważne jest, aby dokumenty były spójne i odpowiadały rzeczywistemu przebiegowi zdarzeń.
Jeżeli córka przelała pieniądze bez uprzedzenia, warto wskazać, kiedy matka dowiedziała się o przelewie i jakie działania podjęła niezwłocznie po jego zauważeniu. Jeżeli natomiast wcześniej była rozmowa o przechowaniu środków, trzeba liczyć się z większym ryzykiem uznania czynności za depozyt nieprawidłowy.
Nie należy tworzyć dokumentów pozornych, na przykład fikcyjnej darowizny, jeżeli strony od początku zakładały zwrot pieniędzy. W sprawach rodzinnych fiskus często bada nie tylko formularze, ale również przelewy, czas operacji i realny cel przekazania środków.
Poniższe przykłady pokazują, jak drobne różnice w ustaleniach między stronami mogą zmienić ocenę podatkową przelewu.
Córka bez wcześniejszej rozmowy przelewa matce 40 000 zł, bo chce chwilowo odsunąć pieniądze od wspólnego konta z partnerem. Matka zauważa wpływ następnego dnia i od razu odsyła całą kwotę. W takiej sytuacji można argumentować, że nie doszło do uzgodnionego depozytu, bo matka nie przyjęła wcześniej obowiązku przechowania pieniędzy.
Syn uzgadnia z ojcem, że przeleje mu 80 000 zł na dwa tygodnie, a ojciec będzie mógł trzymać środki na swoim rachunku i później zwrócić tę samą kwotę. Nie ma zamiaru darowizny. Taka sytuacja może zostać potraktowana jako depozyt nieprawidłowy, a ojciec powinien rozważyć PCC-3 i zapłatę podatku.
Matka przyjmuje od córki 60 000 zł na przechowanie, ale na jej rachunku widnieje zajęcie komornicze i bank przekazuje 8 000 zł komornikowi. Matka zwraca córce 52 000 zł. Brakujące 8 000 zł nie musi być darowizną, jeżeli matka zobowiąże się oddać córce tę kwotę, ale sama operacja może nadal wymagać analizy pod kątem PCC.
Nie. Darowizna wymaga zamiaru nieodpłatnego przekazania pieniędzy na własność. Jeżeli pieniądze miały być tylko przechowane i zwrócone, zwykle nie jest to darowizna.
Co do zasady wtedy, gdy dochodzi do dokonania czynności, czyli przy przekazaniu pieniędzy przechowawcy, o ile strony uzgodniły ich przechowanie albo okoliczności wskazują na przyjęcie takiego obowiązku.
Aktualna stawka wynosi 0,5% podstawy opodatkowania. Podstawą jest kwota albo wartość depozytu.
Jeżeli czynność zostanie uznana za depozyt nieprawidłowy na 90 000 zł, podstawą PCC jest zasadniczo cała kwota przekazana na przechowanie. Zajęcie części środków przez komornika nie zmienia samo przez się wartości depozytu.
Tak. Jeżeli podatek był należny, spóźnione złożenie deklaracji i zapłata podatku z odsetkami są zwykle lepsze niż oczekiwanie na działania urzędu. Warto też ocenić, czy złożyć czynny żal.
W opisanej sprawie nie należy automatycznie zakładać darowizny. Jeżeli pieniądze miały zostać tylko przechowane i zwrócone, właściwsza może być analiza pod kątem depozytu nieprawidłowego i PCC. Jednocześnie fakt, że córka przelała środki bez uprzedzenia, a matka szybko je odesłała, może przemawiać za brakiem zawartej umowy depozytu. Kluczowe będą dowody: korespondencja, tytuły przelewów, moment reakcji oraz dokumenty dotyczące zajęcia komorniczego.
Kwota zabrana z rachunku matki przez komornika powinna zostać osobno rozliczona między matką i córką. Jeżeli nie była darowizną, warto potwierdzić na piśmie obowiązek jej zwrotu. Przy spóźnionym rozliczeniu PCC trzeba pamiętać o odsetkach, a w razie ryzyka karnoskarbowego także o czynnym żalu.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, t.j. Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, t.j. Dz.U. 2024 poz. 295
3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29.04.2010 r., sygn. akt III SA/Po 108/10
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją spawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marcin Sądej
Prawnik, absolwent Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, ukończone studia podyplomowe z zakresu Przeciwdziałania Przestępczości Gospodarczej i Skarbowej oraz z zakresu Rachunkowości i Rewizji Finansowej. Współpracuje z kancelariami doradców podatkowych oraz biurami...
>> więcej informacjiIndywidualne Porady Prawne
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika
Bezpłatne zasoby, które realnie pomagają — kalkulatory, słownik i kodeksy.